Actueel
Beste vriend Tom Waes doet boekje open na ziekenhuisbezoek: ´Het gaat heel slecht met hem´
Tom Waes (56) ligt nog altijd in het ziekenhuis na het ernstige ongeluk dat hij afgelopen weekend had. De populaire Belgische presentator kwam zwaar ten val na een aanrijding met een pijlwagen. De gevolgen van de crash waren ernstig, en hij werd direct na het incident in levensgevaar verklaard. Inmiddels heeft hij echter zijn vriend, tv-maker Tim Van Aelst (46), op bezoek gehad, die in De tafel van Gert vertelde over de situatie van Tom en zijn emotionele toestand.
Ernstige verwondingen en schuldgevoel
Volgens Tim Van Aelst had Tom veel pijn na het ongeval. De ribben van Tom waren gebroken, en hij werd geconfronteerd met intense pijn die hem flink had geraakt. “Hij had veel pijn,” vertelde Tim in de talkshow van Gert Verhulst. Tom had ook te maken met een zware emotionele tol, vooral omdat hij zich schuldig voelde over het feit dat hij met te veel drank op achter het stuur was gestapt. In een openhartige verklaring aan de Belgische pers erkende Tom zelf de vergissing: “Het is een grote, onbegrijpelijke fout, waar ik me verschrikkelijk bij voel. Ik wil mijn oprechte excuses aanbieden aan iedereen.”
Emotionele reactie van Tom
Tim vertelde verder dat Tom duidelijk aangedaan was door de situatie. “Het was heel emotioneel,” zei Tim. De schuld die Tom voelde, kwam naar voren in hun gesprek, en zijn vriend merkte op dat Tom echt worstelde met zijn acties. Ondanks zijn pijn en het zware moment, liet Tom merken dat hij zich verantwoordelijk voelde voor het incident en de impact die het had op anderen.
Humor in het ziekenhuis
Hoewel het herstel van Tom zwaar is, was er tijdens het ziekenhuisbezoek toch ruimte voor wat humor. Tim maakte een grap over een oud incident waarbij Tom zich had verslikt in een perzik, verwijzend naar het feit dat de presentator zowel een ernstig fietsongeluk als een auto-ongeluk had overleefd. Het was een lichte manier om wat ontspanning te brengen in een verder emotioneel gesprek.
Herstel in het ziekenhuis
Tom brengt zijn dagen door in het ziekenhuis, waar het herstel zijn grootste prioriteit is. Tim gaf aan dat Tom zich volledig richt op zijn genezing en vooral probeert te vermijden het nieuws te volgen, wat mogelijk extra stress zou veroorzaken. Het herstel zal echter lange tijd in beslag nemen, gezien de ernst van zijn verwondingen en het feit dat zijn auto geen airbags had, wat het voor de hulpdiensten moeilijker maakte om hem te bevrijden.
Zwaar ongeluk met oldtimer
De crash gebeurde met een oldtimer die geen airbags had, wat de situatie verergerde. De Belgische brandweer moest het dak van de auto openknippen om Tom uit zijn benarde positie te bevrijden, terwijl hij buiten bewustzijn was. Deze heftige situatie heeft de gezondheidsproblemen van Tom verder bemoeilijkt, maar gelukkig is hij inmiddels buiten levensgevaar.
Onderzoek naar het ongeluk
Het onderzoek naar het ongeluk zal nog minstens weken duren, aldus het Vlaams Openbaar Ministerie. Dit betekent dat er voorlopig weinig duidelijkheid is over de exacte omstandigheden van de crash. Tom heeft inmiddels zijn excuses aangeboden en hoopt dat de situatie snel wordt opgehelderd.
Toekomstige gevolgen voor Tom Waes’ carrière
Hoewel Tom Waes zwaar getroffen is door het ongeluk, blijft de vraag hangen over de gevolgen voor zijn carrière. Zijn werkgevers hebben aangegeven dat het nog te vroeg is om te zeggen of dit incident invloed zal hebben op zijn tv-werk. Tom’s gezondheid staat op dit moment echter bovenaan, en zijn herstel zal zijn prioriteit blijven.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.