Actueel
Beste vriend Tom Waes doet boekje open na ziekenhuisbezoek: ´Het gaat heel slecht met hem´
Tom Waes (56) ligt nog altijd in het ziekenhuis na het ernstige ongeluk dat hij afgelopen weekend had. De populaire Belgische presentator kwam zwaar ten val na een aanrijding met een pijlwagen. De gevolgen van de crash waren ernstig, en hij werd direct na het incident in levensgevaar verklaard. Inmiddels heeft hij echter zijn vriend, tv-maker Tim Van Aelst (46), op bezoek gehad, die in De tafel van Gert vertelde over de situatie van Tom en zijn emotionele toestand.
Ernstige verwondingen en schuldgevoel
Volgens Tim Van Aelst had Tom veel pijn na het ongeval. De ribben van Tom waren gebroken, en hij werd geconfronteerd met intense pijn die hem flink had geraakt. “Hij had veel pijn,” vertelde Tim in de talkshow van Gert Verhulst. Tom had ook te maken met een zware emotionele tol, vooral omdat hij zich schuldig voelde over het feit dat hij met te veel drank op achter het stuur was gestapt. In een openhartige verklaring aan de Belgische pers erkende Tom zelf de vergissing: “Het is een grote, onbegrijpelijke fout, waar ik me verschrikkelijk bij voel. Ik wil mijn oprechte excuses aanbieden aan iedereen.”
Emotionele reactie van Tom
Tim vertelde verder dat Tom duidelijk aangedaan was door de situatie. “Het was heel emotioneel,” zei Tim. De schuld die Tom voelde, kwam naar voren in hun gesprek, en zijn vriend merkte op dat Tom echt worstelde met zijn acties. Ondanks zijn pijn en het zware moment, liet Tom merken dat hij zich verantwoordelijk voelde voor het incident en de impact die het had op anderen.
Humor in het ziekenhuis
Hoewel het herstel van Tom zwaar is, was er tijdens het ziekenhuisbezoek toch ruimte voor wat humor. Tim maakte een grap over een oud incident waarbij Tom zich had verslikt in een perzik, verwijzend naar het feit dat de presentator zowel een ernstig fietsongeluk als een auto-ongeluk had overleefd. Het was een lichte manier om wat ontspanning te brengen in een verder emotioneel gesprek.
Herstel in het ziekenhuis
Tom brengt zijn dagen door in het ziekenhuis, waar het herstel zijn grootste prioriteit is. Tim gaf aan dat Tom zich volledig richt op zijn genezing en vooral probeert te vermijden het nieuws te volgen, wat mogelijk extra stress zou veroorzaken. Het herstel zal echter lange tijd in beslag nemen, gezien de ernst van zijn verwondingen en het feit dat zijn auto geen airbags had, wat het voor de hulpdiensten moeilijker maakte om hem te bevrijden.
Zwaar ongeluk met oldtimer
De crash gebeurde met een oldtimer die geen airbags had, wat de situatie verergerde. De Belgische brandweer moest het dak van de auto openknippen om Tom uit zijn benarde positie te bevrijden, terwijl hij buiten bewustzijn was. Deze heftige situatie heeft de gezondheidsproblemen van Tom verder bemoeilijkt, maar gelukkig is hij inmiddels buiten levensgevaar.
Onderzoek naar het ongeluk
Het onderzoek naar het ongeluk zal nog minstens weken duren, aldus het Vlaams Openbaar Ministerie. Dit betekent dat er voorlopig weinig duidelijkheid is over de exacte omstandigheden van de crash. Tom heeft inmiddels zijn excuses aangeboden en hoopt dat de situatie snel wordt opgehelderd.
Toekomstige gevolgen voor Tom Waes’ carrière
Hoewel Tom Waes zwaar getroffen is door het ongeluk, blijft de vraag hangen over de gevolgen voor zijn carrière. Zijn werkgevers hebben aangegeven dat het nog te vroeg is om te zeggen of dit incident invloed zal hebben op zijn tv-werk. Tom’s gezondheid staat op dit moment echter bovenaan, en zijn herstel zal zijn prioriteit blijven.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.