Actueel
Ash (23) is boos: Ik kan geen baan vinden, overal word ik afgewezen
In de moderne samenleving zijn tatoeages en piercings steeds meer geaccepteerd, maar op de arbeidsmarkt blijven ze een bron van discussie. TikTok-influencer Ash, die als Uber Eats-bezorger werkt, ondervond dit aan den lijve toen ze een baan misliep bij TJ Maxx. Volgens haar waren haar opvallende tatoeages de doorslaggevende reden voor de afwijzing, en haar ervaring roept belangrijke vragen op over vooroordelen in de professionele wereld.
Afgewezen door Vooroordelen
Ash solliciteerde onlangs bij TJ Maxx, maar kreeg al snel een automatische afwijzing. Toen ze persoonlijk navraag deed, werd haar verteld dat andere sollicitanten meer ervaring hadden. Toch is Ash ervan overtuigd dat haar lichaamskunst een belangrijke rol speelde. “Het kan geen toeval zijn,” vertelt ze in een TikTok-video die inmiddels miljoenen keren is bekeken. “Omdat ik tatoeages heb, betekent dat toch niet dat ik geen goede werknemer ben?”
De afwijzing leidde tot een storm aan reacties. Velen prezen haar openheid, maar ze ontving ook haatdragende opmerkingen. Een van de meest gelikete reacties luidde: “Je maakt kinderen bang.” Een andere gebruiker suggereerde dat ze beter in een circus of Halloween-winkel kon werken. “TikTok-gebruikers kunnen echt wreed zijn,” reageert Ash. “Maar ik laat me niet veranderen voor een baan met minimumloon.”
Creativiteit als Zelfexpressie
Ash benadrukt dat haar tatoeages en piercings een vorm van zelfexpressie zijn. Hoewel ze bezig is met het weglaseren van een spin-tatoeage op haar voorhoofd, is dit geen spijtbetuiging. “Ik vervang hem gewoon door iets anders,” zegt ze nuchter. “Het zijn mijn keuzes, en ik sta daar volledig achter.”
Ze vindt het frustrerend dat werkgevers tatoeages vaak als onprofessioneel beschouwen. “Het idee dat lichaamskunst je minder capabel maakt, is echt achterhaald. Het is 2024. Mensen zouden verder moeten kijken dan uiterlijkheden.”
Een Breder Probleem
De ervaring van Ash is niet uniek. Velen met lichaamskunst ondervinden nog steeds obstakels in hun professionele leven. Volgens Ash zouden werkgevers niet moeten vasthouden aan traditionele ideeën over professionaliteit. “Ik ken zoveel slimme en creatieve mensen met tatoeages en piercings. Het werk dat je levert, zegt toch veel meer dan hoe je eruitziet?”
Hoewel ze de afwijzing van TJ Maxx betreurt, blijft Ash positief. Ze redt zich prima met haar inkomsten als bezorger en influencer. “Als een bedrijf me niet accepteert zoals ik ben, dan is dat niet de plek waar ik wil werken,” zegt ze resoluut.
Een Oproep tot Verandering
Met haar verhaal hoopt Ash een breder debat te openen over diversiteit en zelfexpressie op de werkvloer. “Werkgevers moeten zich aanpassen aan de moderne samenleving. Diversiteit gaat niet alleen over cultuur of gender, maar ook over persoonlijke keuzes zoals tatoeages en piercings.” Ze hoopt dat haar verhaal anderen inspireert om trouw te blijven aan zichzelf, ongeacht de vooroordelen.
Ash blijft vastberaden en trouw aan haar identiteit. “Ik ben wie ik ben, en dat ga ik niet veranderen om in een hokje te passen. Diversiteit moet gevierd worden, niet veroordeeld.”
Met haar openheid en vastberadenheid houdt Ash een spiegel voor aan een samenleving die nog steeds worstelt met traditionele normen. Haar verhaal benadrukt dat er meer moet worden gekeken naar talent en vaardigheden dan naar uiterlijkheden, en dat inclusiviteit op de werkvloer verder moet worden uitgebreid.

Actueel
Francesco Planckaert waarschuwt dochter Noah: “Praten er thuis vaak over”

Francesco Planckaert over dochter Noah: “Als vader sta je stil bij haar veiligheid”
Francesco Planckaert is trotse vader van drie kinderen. Zijn jongste, de 17-jarige Noah, is zijn enige dochter, en dat maakt hem extra waakzaam. In een open gesprek vertelt hij hoe hij en zijn vrouw Magali Van Houtte thuis regelmatig praten over veiligheid en bewust omgaan met situaties buitenshuis.

Bewust omgaan met risico’s
Zoals veel ouders denkt Francesco na over de wereld waarin jongeren vandaag opgroeien. Zeker wanneer het gaat over zijn dochter, voelt hij een sterke verantwoordelijkheid om haar goed voor te bereiden.
Volgens hem is het belangrijk dat jongeren leren nadenken over hun omgeving. Daarom bespreken ze thuis regelmatig welke situaties veilig aanvoelen en welke plekken extra aandacht vragen.
“We praten daar vaak over,” legt hij uit. “We proberen haar duidelijk te maken waar ze alert moet zijn en zorgen ervoor dat ze niet alleen naar huis hoeft wanneer dat niet nodig is.”
Vertrouwen en gezond verstand
Hoewel Francesco beschermend is, benadrukt hij dat vertrouwen centraal staat. Hij wil zijn dochter niet beperken, maar haar juist meegeven hoe ze zelf bewuste keuzes kan maken.
Zijn belangrijkste advies is eenvoudig: gebruik je gezond verstand. Volgens hem gaat het er niet om om bang te zijn, maar om alert en verstandig te blijven.
Als vader probeert hij vooral een evenwicht te vinden tussen vrijheid geven en toch betrokken blijven.

Thema leeft sterk in de samenleving
De afgelopen tijd wordt er veel gesproken over veiligheid en hoe vrouwen zich voelen in de openbare ruimte. Francesco merkt dat dit onderwerp ook binnen gezinnen meer aandacht krijgt.
Hij vindt het goed dat hierover openlijk wordt gesproken, omdat het helpt om bewustwording te creëren. “Door alle verhalen die je hoort of leest, denk je als ouder automatisch meer na over mogelijke risico’s,” zegt hij.
Open gesprekken binnen het gezin
Volgens Francesco is communicatie daarbij essentieel. Door regelmatig met elkaar te praten, ontstaat er een sfeer waarin jongeren sneller aangeven wat hen bezighoudt of waar ze zich prettig bij voelen.
Die openheid helpt volgens hem niet alleen bij veiligheid, maar versterkt ook de band binnen het gezin.

Positieve blik als ouder
Ondanks de bezorgdheid wil Francesco vooral positief blijven. Hij heeft vertrouwen in Noah en in de manier waarop zij haar eigen keuzes maakt. Door haar bewust te maken van bepaalde situaties, hoopt hij dat ze met zelfvertrouwen en zekerheid haar weg vindt.
Voor hem draait ouderschap uiteindelijk om begeleiden in plaats van controleren — en om samen praten over wat belangrijk is.


