Actueel
André Hazes noemt rachel niet meer ze moeder en verbreekt definitief contact met haar: ‘Ik wil haar niet meer in mijn leven’
BEELDEN ONDERAAN!
André Hazes Jr. heeft in een openhartig interview met Shownieuws een boekje opengedaan over zijn slechte band met zijn moeder, Rachel Hazes. In het gesprek met Evert Santegoeds, dat plaatsvond vanwege zijn aankomende optreden in het Concertgebouw in Amsterdam, onthulde de 30-jarige zanger dat hij Rachel niet langer als zijn moeder beschouwt. Bovendien twijfelde hij lang over zijn deelname aan de concertreeks Holland Zingt Hazes, omdat hij daar ‘geen geld voor Rachel wil verdienen’.
Een definitieve breuk met Rachel
De relatie tussen André en Rachel is al jaren moeizaam, maar het lijkt erop dat de breuk nu definitief is. “Ik heb altijd gehoopt dat het goed zou komen,” vertelt André. “Ik heb haar al eens een tweede kans gegeven. Maar nu ben ik er voor mezelf wel uit. Ik wil het gewoon niet meer in mijn leven hebben.”
Volgens André heeft de relatie altijd op gespannen voet gestaan, met periodes van korte verzoening. “Ik denk dat Rachel een van de allerleukste personen op aarde is. Iemand met wie je ontzettend kan lachen. Totdat het even tegenzit. Totdat je een discussie met elkaar krijgt,” legt hij uit. “Dat uit zich in koud zijn.”
‘Ik ben een wees’
Een moment dat veel impact op André had, was de geboorte van zijn zoon André III. Hij voelde zich op dat moment alleen en verwees naar zichzelf als een ‘wees’. “Monique (Westenberg, de moeder van zijn zoon, red.) belde haar hele familie op om het nieuws te delen. En ik dacht: ik kan niemand bellen. Ja, Roxeanne nu wel, maar in die tijd ook niet.”
Het gevoel van eenzaamheid wordt versterkt door recente gebeurtenissen. Kort voor kerst ontving André een mail namens Rachel, waarin zij hem liet weten dat ze hem ging dagvaarden. Het geschil draait om het gebruik van de naam ‘André Hazes’. Rachel, die de rechten beheert van haar overleden echtgenoot, eist dat haar zoon voortaan optreedt met ‘Junior’ achter zijn naam.
“Dat raakt je,” zegt André. “Niet eens om de inhoud van die mail, maar gewoon om het besef dat iemand zo ver kan gaan.”
Rachel niet meer ‘mijn moeder’
Tijdens het interview met Shownieuws viel op dat André Rachel consequent bij haar voornaam noemt en niet als ‘mijn moeder’. Toen Evert Santegoeds haar met die term benoemde, viel André stil en corrigeerde zichzelf. “Ik zeg dus niet meer mijn moeder,” legt hij uit. “Ik vraag dat ook aan mensen in mijn omgeving. Ik wil dat het een beetje vervaagt.”
Twijfels over deelname aan Holland Zingt Hazes
De slechte band met Rachel heeft ook invloed gehad op André’s deelname aan Holland Zingt Hazes, de concertreeks die zijn vader eert. Rachel is mede-eigenaar van het concept, en dat zorgt voor innerlijke conflicten bij André. “Op het podium geld verdienen voor Rachel, zorgt ervoor dat ik niet lekker in de spiegel kan kijken,” bekent hij.
Toch besloot André uiteindelijk om dit jaar wél mee te doen. Dit doet hij vooral uit loyaliteit naar MediaLane, het productiebedrijf achter de concertreeks. “Daar werk ik al twaalf jaar mee en die mensen zitten in mijn hart. Ik hou van Iris van den Ende. We hebben nu zo’n band dat ik dat kan zeggen. Ik wil haar niet zo snel verdriet doen.”
André benadrukt dat zijn keuze niets te maken heeft met de muziek van zijn vader, André Hazes senior. “Het heeft niks te maken met die ouwe of met zijn muziek. Het gaat puur om de omstandigheden.”
Toekomstige deelname onzeker
Of André na dit jaar nog aan de concertreeks zal deelnemen, weet hij niet. “Ik zou met heel veel liefde zeggen van wel,” zegt hij. “Maar ik weet dat er mensen in mijn omgeving zijn die, als ik stop, ook zouden stoppen. En als ik wil, kan ik mijn eigen concept starten. Maar Nederland is klein, en ik heb geen zin in gezeur.”
De zanger is zich bewust van zijn invloed en het effect van zijn keuzes op anderen. “Ik wil niet die jongen zijn die problemen gaat veroorzaken met mensen met wie ik jarenlang goed heb gewerkt.”
Verslaving en eerlijkheid
De spanningen rondom Rachel en de concertreeks raken ook André’s herstelproces. Muziekkenner Ronald Molendijk wees in de uitzending op de kwetsbare positie van de zanger. “Hij heeft verslavingsproblematiek en heeft daar hard aan gewerkt,” zegt Molendijk. “Een van de belangrijkste dingen voor iemand die die stappen zet, is eerlijk zijn. En hij zegt hier dat hij er eigenlijk niet zou willen staan. Dat is een teken dat hij dit eigenlijk niet moet doen.”
Molendijk pleit ervoor dat André volgend jaar een andere weg inslaat. “Volgend jaar absoluut niet doen, of neem het over. Ga het zelf doen met iemand anders.”
Conclusie
De relatiebreuk tussen André en Rachel Hazes lijkt nu
definitief. André is vastbesloten om haar uit zijn leven te houden
en noemt haar zelfs niet langer ‘zijn moeder’. De spanningen maken
het lastig voor hem om op te treden tijdens Holland Zingt
Hazes, maar uit loyaliteit naar de productie heeft hij
besloten om dit jaar toch mee te doen. Wat de toekomst brengt, is
onduidelijk, maar één ding is zeker: de breuk met Rachel laat diepe
sporen na in het leven van André Hazes Jr.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.