Connect with us

Actueel

Werkloze Kamal (42) vult uitkering aan met blikjes: ”Lekker heel veel bijverdienen met statiegeld”

Published

on

Kamal, een 42-jarige vader van twee kinderen, leeft een uniek en zelfvoorzienend bestaan.

Zonder een reguliere baan te hebben, weet hij toch voldoende inkomsten te vergaren om zichzelf en zijn gezin te onderhouden.

In plaats van zich op de traditionele arbeidsmarkt te begeven, kiest Kamal ervoor om zijn uitkering aan te vullen door regelmatig op pad te gaan met grote tassen, op zoek naar verloren statiegeldflesjes en -blikjes.

Dit opmerkelijke streven heeft Kamal tot een ware expert gemaakt. Hij heeft een scherp oog ontwikkeld voor de plekken waar mensen hun flessen en blikjes met statiegeld achterlaten.

“Het is eigenlijk best makkelijk geld verdienen,” zegt Kamal met een glimlach. Hij beweert gemakkelijk zo’n 15 euro per dag bijeen te sprokkelen met zijn inzamelingsactiviteiten.

Al enkele maanden is Kamal toegewijd aan zijn speurtocht naar statiegeldflesjes en -blikjes.

Hij doet dit om verschillende redenen. Allereerst biedt deze praktijk hem de mogelijkheid om zijn uitkering aan te vullen, wat zijn financiële situatie enigszins verlicht.

Daarnaast heeft Kamal een milieubewuste drijfveer: hij draagt bij aan een schonere stad door zwerfafval op te ruimen.

Bovendien biedt zijn inzamelingsroutine hem structuur en regelmaat, waardoor hij voorbereid blijft op een eventuele terugkeer naar de arbeidsmarkt.

Kamal heeft zijn zoektocht naar statiegeldartikelen verfijnd tot een kunst. Met behulp van zijn fiets en een reeks tassen kent hij de locaties waar zijn kansen het grootst zijn.

Evenementen blijken ware goudmijnen te zijn voor Kamal. “Mensen sjouwen niet graag continu een leeg blikje met zich mee,” legt hij uit.

Het Pasar Malam-evenement in Dordrecht was bijzonder lucratief voor Kamal, waarbij sommige bezoekers zelfs blikjes en flesjes direct aan hem overhandigden.

Juni leverde Kamal zijn hoogste opbrengst op tot dan toe: hij vergaarde ongeveer 75 euro aan statiegeldartikelen in het Wantijpark.

Kamal’s vastberadenheid blijkt uit het feit dat hij na grote evenementen zelfs in de vroege ochtenduren, rond 04.00 of 05.00 uur, het park bezoekt om zijn inzamelingsactiviteiten voort te zetten.

Gedurende een doorsnee dag doorkruist Kamal onvermoeibaar de stad. Hij beschouwt een bijverdienste van 10 tot 15 euro als haalbaar en gelooft zelfs dat hij met doorzettingsvermogen 20 euro kan bereiken.

Hij verbaast zich over mensen die statiegeldflesjes en -blikjes weggooien in plaats van ze in te leveren, vooral wanneer sommigen klagen over geldtekorten.

Kamal lacht en zegt: “Het gezegde ‘geld ligt op straat’ is echt waar. Je moet er alleen iets voor doen, zoals bukken en vroeg opstaan. Sommige mensen lijken dat echter te ontlopen.”

Hoewel Kamal concurrenten heeft in Dordrecht die dezelfde activiteit ondernemen, geeft hij toe dat hij een slimme strategie hanteert.

Hij vermijdt gebieden waar anderen recent hebben verzameld en blijft op zoek naar nieuwe kansen.

Kamal’s levensstijl illustreert zijn vastberadenheid en inventiviteit, en toont aan dat er inderdaad manieren zijn om creatief en succesvol in het levensonderhoud te voorzien, zelfs zonder traditionele werkgelegenheid.

Actueel

Enorme klap voor ouderen: DIT zijn de alternatieve AOW-plannen

Published

on

Discussie over AOW-leeftijd laait op: mogelijke alternatieven voor bezuinigingen opnieuw in beeld

De geplande verhoging van de AOW-leeftijd zorgt voor veel discussie in politiek Den Haag. In het regeerakkoord is opgenomen dat de pensioenleeftijd vanaf 2033 verder stijgt, een maatregel die bedoeld is om de overheidsfinanciën op lange termijn houdbaar te houden.

Tegelijkertijd groeit de weerstand tegen dit plan. Politieke partijen verschillen van mening over de vraag of de verhoging moet doorgaan, verzacht moet worden of helemaal van tafel moet verdwijnen. Achter de schermen blijken bovendien verschillende alternatieve besparingsopties te zijn besproken, die eveneens invloed zouden hebben op gepensioneerden.

Waarom de AOW ter discussie staat

De AOW is een van de grootste uitgavenposten van de overheid. Door vergrijzing stijgt het aantal mensen dat een uitkering ontvangt, terwijl het aantal werkenden relatief afneemt.

Om die reden zoekt de overheid naar manieren om de kosten op lange termijn beheersbaar te houden. In het huidige regeerakkoord is gekozen voor een verdere verhoging van de AOW-leeftijd, zodat mensen later met pensioen gaan.

Voorstanders zien dit als noodzakelijk om toekomstige generaties niet met hogere lasten op te zadelen. Tegenstanders vrezen dat vooral mensen met fysiek zware beroepen hierdoor geraakt worden.

Politieke verdeeldheid

Binnen de Tweede Kamer lopen de meningen uiteen. Sommige partijen willen het huidige plan volledig schrappen, terwijl anderen vooral inzetten op aanpassingen of een geleidelijker invoering.

Premier Rob Jetten heeft aangegeven open te staan voor gesprekken over mogelijke wijzigingen, maar benadrukt tegelijk dat de begroting een aanzienlijke besparing nodig heeft.

Daardoor worden alternatieven opnieuw besproken — opties die al eerder door beleidsmakers zijn onderzocht.

Alternatief 1: gepensioneerden laten meebetalen

Een van de ideeën die in beleidsanalyses naar voren kwam, is dat gepensioneerden zelf AOW-premie gaan betalen over hun uitkering.

Op dit moment betalen werkenden AOW-premie, terwijl mensen die de AOW al ontvangen dat niet doen. Wanneer dit zou veranderen, zouden vooral mensen met een aanvullend pensioen meer bijdragen.

Volgens economische berekeningen kan deze optie aanzienlijke inkomsten opleveren voor de overheid, mogelijk zelfs meer dan een verdere verhoging van de pensioenleeftijd.

Alternatief 2: aanpassing van belastingvoordelen

Een andere mogelijkheid is het aanpassen van belastingvoordelen voor ouderen. Gepensioneerden ontvangen nu bepaalde fiscale kortingen, waardoor hun belastingdruk lager ligt.

Door deze kortingen gedeeltelijk te verlagen, zouden ouderen met hogere pensioeninkomens meer belasting gaan betalen. Voorstanders zeggen dat hiermee vooral de sterkere inkomens worden geraakt, terwijl critici wijzen op de mogelijke impact op koopkracht.

Alternatief 3: wijzigingen in de hoogte van de AOW

Ook aanpassingen in de hoogte van de AOW-uitkering zelf zijn eerder besproken. Daarbij gaat het bijvoorbeeld om het verminderen van bepaalde belastingvoordelen voor koppels of het aanpassen van uitkeringen voor alleenstaanden.

Alleenstaanden ontvangen momenteel een hoger percentage van het minimumloon dan mensen die samenwonen. Een wijziging hierin zou volgens berekeningen een aanzienlijke besparing kunnen opleveren.

Tegelijk blijft dit een gevoelig onderwerp, omdat steeds meer ouderen alleen wonen en afhankelijk zijn van hun uitkering.

Alternatief 4: loskoppelen van het minimumloon

Een andere besproken optie is het loslaten van de koppeling tussen het minimumloon en de AOW. Op dit moment stijgt de AOW mee wanneer lonen stijgen.

Als deze koppeling zou verdwijnen, zouden AOW-uitkeringen minder snel stijgen dan salarissen. Dat levert de overheid op termijn financiële ruimte op, maar kan betekenen dat de koopkracht van ouderen minder snel meegroeit met de economie.

Lastige keuzes voor de politiek

De discussie laat zien dat er geen eenvoudige oplossing bestaat. Elke maatregel heeft gevolgen voor verschillende groepen in de samenleving.

Een hogere AOW-leeftijd betekent langer doorwerken, terwijl alternatieven vooral invloed hebben op mensen die al met pensioen zijn. De politiek staat daardoor voor een afweging tussen financiële houdbaarheid en sociale impact.

Wat betekent dit voor ouderen?

Voorlopig is nog geen definitieve keuze gemaakt over eventuele aanpassingen. De maatregelen die nu besproken worden, zijn vooral beleidsopties die eerder zijn onderzocht.

Wel is duidelijk dat het debat over de toekomst van de AOW de komende tijd een belangrijk politiek thema blijft. Zowel kabinet als oppositie zoeken naar een balans tussen noodzakelijke besparingen en het behoud van koopkracht voor ouderen.

Een discussie die nog lang niet voorbij is

De gesprekken over de AOW raken aan grotere vragen over vergrijzing, solidariteit tussen generaties en de toekomst van het Nederlandse pensioenstelsel.

Welke keuze uiteindelijk wordt gemaakt, zal afhangen van politieke onderhandelingen en maatschappelijke reacties. Zeker is dat het onderwerp de komende maanden volop in de aandacht blijft staan — en dat de discussie over eerlijk verdelen van lasten en voordelen voorlopig nog niet is afgerond.

Continue Reading