Connect with us

Actueel

Ook lichaam van vermiste Paul gevonden in Frankrijk: Dit is er gebeurd, vreselijk

Published

on

Verdrietig nieuws: Paul Klapper (83) gevonden na dagenlange vermissing – familie spreekt van noodlottige samenloop

De zoektocht naar Paul Klapper (83), die ruim een week vermist was na zijn vertrek uit Nederland richting Frankrijk, is tot een verdrietige conclusie gekomen. Op woensdag is zijn lichaam aangetroffen, kort nadat ook zijn echtgenote Gerda werd gevonden. Beiden waren sinds vorige week spoorl00s na hun vertrek uit Alphen aan den Rijn richting hun vakantiehuisje in het Franse Planchez.

De familie van het echtpaar spreekt in een verklaring van een “noodlottige samenloop van omstandigheden”. De autoriteiten laten weten dat een misdrijf is uitgesloten.


Zware dagen voor familieleden

De afgelopen dagen waren bijzonder zwaar voor de kinderen en kleinkinderen van Paul en Gerda Klapper. Nadat er geen contact meer met hen mogelijk was, sloeg de onrust toe. Hun drie dochters en twee schoonzonen besloten daarop onmiddellijk af te reizen naar Frankrijk om zelf te helpen zoeken.

Via de instantie ‘Namens de Familie’, die hen begeleidt in deze moeilijke periode, werd woensdag bekendgemaakt dat Paul inmiddels ook is gevonden. De familie is diep aangeslagen door het verlies, maar voelt zich gesterkt door de vele steunbetuigingen.

“Ze zijn verdrietig, maar vinden ook troost in de steun van elkaar en de warme reacties uit de omgeving,” aldus de verklaring.


Wat er precies gebeurde, blijft vooralsnog onduidelijk

De omstandigheden rond het 0verlijden van het echtpaar worden voorlopig niet openbaar gemaakt. De p0litie doet nog onderzoek. Ook de locatie waar Paul en Gerda zijn aangetroffen, is niet gedeeld door de autoriteiten.

Volgens de Franse krant Le Progrès zouden de lichamen van Paul en Gerda zijn gevonden in de omgeving van hun witte Peugeot, op enkele honderden meters afstand van elkaar. Deze informatie is echter niet officieel bevestigd.

In het belang van het onderzoek zijn de verklaringen van p0litie en justitie tot nu toe beperkt gebleven. De familie vraagt nadrukkelijk om rust en privacy, zodat ze op hun eigen manier afscheid kunnen nemen.


Een geliefd echtpaar uit Alphen aan den Rijn

Paul en Gerda Klapper waren bekende gezichten in hun woonplaats Alphen aan den Rijn. Gerda was jarenlang actief binnen GroenLinks en stond meermaals op de kieslijst van de partij bij gemeenteraadsverkiezingen. Haar overlijden komt bij de partij hard aan.

“Het nieuws moet echt nog even indalen,” zegt gemeenteraadslid René Driesen, die al sinds de jaren negentig met Gerda samenwerkte. “Ze was enorm betrokken, een vrouw met een groot hart voor de medemens.”

Ook bij buren en bekenden uit de omgeving heerst verslagenheid. Een buurman die tijdens hun afwezigheid op hun huis paste, laat weten dat hij het nieuws online las. “Verdrietig, maar ook een vorm van opluchting dat er duidelijkheid is. Je hoopt op een goede afloop, maar ergens hield ik hier al rekening mee.”


Plannen voor een laatste reis liepen anders dan gehoopt

Het echtpaar Klapper had begin vorige week nog een helder plan: samen een laatste keer afreizen naar hun geliefde tweede huis in Planchez, Frankrijk. Ze waren van plan te genieten van de omgeving, herinneringen op te halen, en daarna het vakantiehuisje te verkopen. Een symbolisch afscheid van een belangrijke plek in hun leven.

Donderdag vertrokken ze met hun auto richting Frankrijk. Onderweg leek er niets aan de hand. Ze werden gezien in een pizzeria in het Belgische Charleroi en pintransacties werden geregistreerd in het Franse Rethel en Saint-Dizier. Echter, later bleek er ook een betaling te zijn verricht in Orange — een stad ruim 400 kilometer ten zuiden van hun beoogde eindbestemming. Dat leidde tot zorgen bij de familie: hadden Paul en Gerda die betaling zelf gedaan? Of was er iets anders aan de hand?


Mogelijke verwarring en kwetsbaarheid

Kleindochter Lynn meldde eerder bij Omroep West dat de familie vermoedde dat Paul en Gerda in verwarde toestand op reis waren gegaan. Paul zou zijn medicatie niet hebben meegenomen, en ook het gebruikelijke ritueel om de buren te vragen op de planten te letten, was ditmaal achterwege gebleven. Kleine signalen die in de context van hun verdwijning ineens zwaar wogen.

De p0litie in Frankrijk liet eerder weten dat het stel sinds hun vertrek slechts één keer werd gesignaleerd, op een regionale weg in het departement Haute-Marne. Dat ligt op zo’n 200 kilometer van Planchez, de plaats waar hun vakantiehuis zich bevindt. Vanaf dat moment ontbrak elk spoor.


Geen misdrijf, wel veel vragen

Nu Paul en Gerda zijn gevonden, heeft de p0litie bevestigd dat er geen sprake is van een misdrijf. Wat er dan precies is gebeurd, blijft vooralsnog onduidelijk. Mogelijk hebben lichamelijke ongemakken of desoriëntatie een rol gespeeld. Pas na afronding van het onderzoek kan hierover met zekerheid iets worden gezegd.

De familie, die zich de afgelopen week heeft vastgehouden aan hoop, vraagt nu vooral om rust. Ze willen de ruimte krijgen om dit verlies in alle stilte te verwerken. “Ze begrijpen dat er veel vragen zijn, maar willen op dit moment geen aanvullende details geven,” aldus ‘Namens de Familie’.


Burgemeester reageert op verlies

Peter Rehwinkel, burgemeester van Alphen aan den Rijn, heeft in een verklaring zijn medeleven betuigd. “Het is afschuwelijk om als familie in zo’n lange periode van onzekerheid te verkeren. Mijn gedachten gaan uit naar alle nabestaanden en vrienden van Paul en Gerda. Ik wens hen veel sterkte toe.”


Een leven van betrokkenheid en verbondenheid

Paul en Gerda Klapper worden herinnerd als een betrokken echtpaar. Niet alleen binnen hun buurt, maar ook daarbuiten waren ze actief. Gerda werd gezien als iemand die zich met hart en ziel inzette voor sociale kwesties, met name voor mensen die het minder goed hadden. Paul, die een rustige en bedachtzame indruk maakte, stond bekend als een loyale echtgenoot en familieman.

Hun 0verlijden komt als een schok, maar brengt ook een stroom van herinneringen op gang. Herinneringen aan wie zij waren, aan wat ze hebben betekend en aan de warmte die ze om zich heen verspreidden.


Tot slot: ruimte voor rouw

De komende periode staat voor de familie in het teken van afscheid. Met het terugvinden van beide ouders is er duidelijkheid gekomen — maar ook verdriet. Er is dankbaarheid voor de hulp van de Franse en Nederlandse p0litie, maar bovenal heerst er nu de wens om in alle rust het verlies te verwerken.

De zoektocht is voorbij. De vragen zijn nog niet allemaal beantwoord. Maar wat blijft, is de liefde voor Paul en Gerda — en de wens dat ze hun laatste reis in vrede hebben mogen maken.

Actueel

Verdrietig: OML’er Alex heeft afscheid genomen van naasten

Published

on

Emotionele update over Alex uit Over Mijn Lijk: liefdevolle momenten in het hospice

Er is een aangrijpende update gedeeld over Alex, die bij veel kijkers bekend werd door zijn deelname aan het programma Over Mijn Lijk. Zijn vrouw Linda laat via een persoonlijk bericht weten dat hij inmiddels enige tijd in een hospice verblijft, waar hij omringd wordt door zorg, warmte en dierbaren.

De afgelopen periode stond vooral in het teken van rust, samenzijn en het koesteren van bijzondere momenten. Linda beschrijft hoe intens, maar tegelijkertijd waardevol deze fase voor hen samen is.

Een warme omgeving vol zorg en aandacht

Volgens Linda voelt het hospice als een liefdevolle plek waar aandacht en menselijkheid centraal staan. Ze spreekt met veel waardering over de zorgverleners die dag en nacht klaarstaan voor Alex en zijn omgeving.

In haar woorden klinkt vooral dankbaarheid door. Ze vertelt dat het team niet alleen medische zorg biedt, maar ook emotionele steun — iets wat in deze periode veel betekent voor hen beiden.

Hoewel de sfeer warm is, is de situatie fysiek zwaar voor Alex. Linda beschrijft dat hij veel rust nodig heeft en zijn dagen voornamelijk in bed doorbrengt. Kleine bewegingen kosten veel energie, waardoor het tempo van de dagen volledig is veranderd.

Een periode vol emoties

De afgelopen weken brengen niet alleen lichamelijke uitdagingen met zich mee, maar ook veel emoties. Linda vertelt openhartig dat het soms moeilijk is om haar partner zo kwetsbaar te zien. Tegelijk benadrukt ze hoe sterk hij blijft, ondanks alles wat hij doormaakt.

In haar blog schrijft ze dat elke dag anders is. Sommige momenten zijn zwaar, andere juist klein maar bijzonder — zoals een gesprek, een lach of simpelweg samen stil kunnen zijn.

Die eenvoudige momenten krijgen in deze fase een extra betekenis, vertelt ze.

Afscheid nemen in verbondenheid

Het afgelopen weekend stond in het teken van ontmoetingen met familie en vrienden. Mensen die veel voor Alex betekenen kwamen langs om tijd met hem door te brengen.

Volgens Linda waren deze bezoeken emotioneel, maar ook heel mooi. Er werd niet alleen gesproken over moeilijke onderwerpen, maar vooral teruggekeken op gezamenlijke herinneringen.

Ze beschrijft hoe er ruimte was voor humor en warmte. Met verhalen, gedeelde herinneringen en soms een drankje ontstonden momenten die voor iedereen waardevol aanvoelden. Juist die combinatie van lachen en ontroering maakte het samenzijn bijzonder.

Kleine momenten die groot voelen

Wat vooral opvalt in Linda’s woorden is de focus op het nu. Omdat niemand precies weet hoe lang deze periode duurt, probeert het gezin bewust te genieten van kleine, eenvoudige dingen.

Een glimlach, een hand vasthouden of een rustig gesprek — het zijn volgens haar precies die momenten die nu het meest betekenisvol zijn.

In het hospice is er ruimte om samen te zijn zonder haast, iets wat in het gewone leven vaak moeilijker is.

Veel steun vanuit het publiek

Sinds zijn deelname aan Over Mijn Lijk leeft Alex mee met veel kijkers. Op sociale media verschijnen steunbetuigingen van mensen die geraakt zijn door zijn verhaal en door de openheid waarmee het stel hun ervaringen deelt.

Linda laat weten dat deze reacties veel warmte geven. Het gevoel dat zoveel mensen meeleven, biedt steun in een periode die tegelijk intiem en intens is.

Voor veel kijkers laat hun verhaal zien hoe belangrijk verbinding is — niet alleen binnen families, maar ook in de bredere gemeenschap.

De kracht van herinneringen

Tijdens de ontmoetingen met vrienden en familie stond het ophalen van herinneringen centraal. Volgens Linda werd er vooral gesproken over mooie momenten uit het verleden: avonturen, grappige situaties en bijzondere gebeurtenissen die Alex typeren.

Die herinneringen zorgen voor een sfeer waarin niet alleen verdriet aanwezig is, maar ook dankbaarheid. Het zijn verhalen die blijven bestaan en die voor iedereen betekenisvol zijn.

Juist dat maakt deze bijeenkomsten zo waardevol, schrijft ze — samen terugkijken en het leven vieren zoals het is geweest.

Leven in het moment

Linda benadrukt dat ze niet vooruit probeert te kijken naar wat misschien komt, maar zich richt op de dag van vandaag. Die houding helpt haar om de situatie stap voor stap te beleven.

In het hospice draait het nu om rust, nabijheid en aandacht voor elkaar. Ze beschrijft dat de dagen soms langzaam verlopen, maar tegelijk kostbaar aanvoelen.

Elke kleine glimlach of rustig moment samen wordt bewust beleefd en gekoesterd.

Een verhaal dat raakt

Het verhaal van Alex laat zien hoeveel kracht er kan schuilen in openheid. Door eerlijk te delen hoe hun dagen eruitzien, geven Linda en Alex ook anderen herkenning en steun.

Veel mensen reageren dat hun verhaal helpt om stil te staan bij wat echt belangrijk is: tijd met dierbaren, verbondenheid en het waarderen van kleine momenten.

In een drukke wereld herinnert hun verhaal eraan hoe waardevol nabijheid kan zijn.

Samen blijven genieten van het nu

Voor nu ligt de focus op samen zijn. Linda schrijft dat ze blijven zoeken naar mooie en bijzondere momenten, hoe klein die soms ook lijken.

Het hospice biedt hen de ruimte om die tijd bewust te beleven — omringd door mensen die hen ondersteunen en begrijpen.

Hoewel de toekomst onzeker blijft, overheerst in haar woorden vooral liefde, dankbaarheid en het verlangen om de tijd die ze samen hebben zo waardevol mogelijk te maken.

Continue Reading