Actueel
Zien: 18 jaar later is Madeleine McCann EINDELIJK gevonden!
Vrouw ontkent betrokkenheid bij Madeleine McCann-zaak: “Ik ben niet de vrouw in paars”
Bijna achttien jaar na de verdwijning van Madeleine McCann blijft de zaak wereldwijd mensen bezighouden. De hoop op antwoorden is nog altijd niet verdwenen. Eén mysterie blijft het onderzoek domineren: de zogeheten ‘vrouw in paars’. Zij werd op de avond van Madeleine’s verdwijning gezien vlak bij het appartementencomplex in Praia da Luz waar het meisje logeerde. Tot op heden is haar identiteit niet vastgesteld — en dat voedt de speculaties.
Nu heeft een vrouw die recent met de mysterieuze figuur in verband werd gebracht, voor het eerst gereageerd. In gesprek met Britse media ontkent ze nadrukkelijk enige betrokkenheid.
‘Vrouw in paars’ blijft speerpunt in onderzoek
De Britse p0litie, die via het onderzoeksteam Operation Grange al jaren betrokken is bij het dossier, beschouwt de mysterieuze vrouw als mogelijk belangrijke getuige. Het is op basis van haar signalement en gedrag dat de speurders het onderzoek tot op de dag van vandaag voortzetten.
De vrouw werd op 3 mei 2007 — de avond van de verdwijning — rond 20.00 uur gezien door twee getuigen, onder wie de Britse expat Jenny Murat. Zij bevond zich op de hoek van de straat waar de Ocean Club lag, het vakantieresort waar de familie McCann verbleef. Murat verklaarde dat de onbekende vrouw ongebruikelijk lang bleef staren naar het gebouw waarin Madeleine op dat moment sliep.
“Ze droeg een opvallend paarsachtige outfit,” aldus Murat. “Niet iets dat je hier vaak ziet, zeker niet in de avond, alleen op straat. Dat viel me op.” De volgende ochtend, toen ze hoorde over de verm!ssing, bracht ze haar observatie onmiddellijk onder de aandacht van de p0litie.
Luisa Todorov reageert: “Dat was ik niet”
Een nieuwe wending kwam recent, toen criminoloog Heriberto Janosch Gonzalez suggereerde dat Luisa Todorov — een voormalige serveerster van het resort — weleens de ‘vrouw in paars’ zou kunnen zijn. Ze woonde destijds, en nu nog steeds, op minder dan anderhalve kilometer van de plek waar het meisje verdween.
Todorov, inmiddels 48 jaar, werkte destijds samen met haar echtgenoot Stefan in het vakantiecomplex. In een interview met de Britse krant The Mirror reageert ze resoluut op de geruchten. “Ik weet niets van een vrouw in paars. Dat was ik niet,” zegt ze. “Ik ben destijds direct na de verdwijning verhoord door de p0litie en heb alles verteld wat ik wist. Maar ik had geen informatie die verder kon helpen.”
Hoewel ze openstaat voor nieuwe verhoren, geeft ze aan dat de hele zaak nog altijd pijnlijk is voor haar en haar omgeving. “Niemand hier wil er echt nog over praten. Het roept nare herinneringen op. We weten nog altijd niet wat er met dat meisje is gebeurd, en dat blijft verdrietig.”
Haar man Stefan is inmiddels teruggekeerd naar Bulgarije, hun geboorteland. Luisa zelf is in Portugal gebleven. “Als de p0litie mij opnieuw wil spreken, dan doe ik dat,” aldus Todorov. “Maar ik heb niets toe te voegen aan wat ik eerder al verteld heb.”
P0litie: vrouw in paars nog steeds ‘belangrijke schakel’
De mysterieuze vrouw werd destijds niet geïdentificeerd, en het duurde bijna tien jaar voordat dit specifieke spoor weer werd opgepakt. Dat roept vragen op bij betrokkenen en critici. “Als Murat haar al op de ochtend na de verdwijning noemde, waarom is daar dan zo lang niets mee gedaan?”, vraagt een bron zich af in de Britse media.
Volgens een anonieme bron bij Scotland Yard is er nooit bewijs geweest dat deze vrouw iets met de verdwijning te maken had, maar wilde men haar simpelweg uitsluiten als mogelijke betrokkene. “We willen elk detail uitsluiten, ook als het onschuldig lijkt. Dat is onderdeel van zorgvuldig recherchewerk.”
Forse kosten, beperkt resultaat
Operation Grange, het Britse heronderzoek dat sinds 2011 loopt, is een van de langstlopende en duurste opsporingsacties in de Britse geschiedenis. Inmiddels is er bijna 12 miljoen pond uitgegeven. Toch blijft het actieve team achter het onderzoek momenteel beperkt tot vier personen.
Recent wist het team een nieuwe verlenging van zes maanden af te dwingen. Het Britse ministerie van Binnenlandse Zaken heeft hiervoor £154.000 toegekend. Die verlenging kwam er mede dankzij de hernieuwde focus op de vrouw in paars. Volgens ingewijden is dit het enige concrete aanknopingspunt dat het onderzoek nog levend houdt.
Nieuwe zoekacties in Algarve
Afgelopen maanden zijn er opnieuw zoekacties geweest in de Algarve, op locaties in de buurt van het voormalige huisje van hoofdverdachte Christian Brueckner. Daarbij werden onder meer kledingstukken, botresten van dieren en andere persoonlijke spullen gevonden. Ook werd er een vuurwapen ontdekt — dat momenteel wordt onderzocht op mogelijke relevantie voor de zaak.
Het gaat om een semi-automatisch pistool van het kaliber 6,35. Hoewel het niet uitgesloten wordt dat het verband houdt met de zaak, is nog onduidelijk of het daadwerkelijk bruikbaar bewijs oplevert. Alle gevonden spullen blijven voorlopig in Portugal, waar een lokaal team eerst verder onderzoek doet.
Kritiek op vroege aanpak
Niet iedereen is tevreden over het verloop van Operation Grange. Critici wijzen erop dat het onderzoeksteam in de beginjaren bewust koos om Gerry en Kate McCann — de ouders van Madeleine — en hun vriendengroep, bekend als de ‘Tapas Seven’, niet opnieuw te ondervragen. Dat wordt door sommige waarnemers gezien als een gemiste kans.
Volgens Britse media is dat ‘de oerzonde’ van het onderzoek: het vermijden van confronterende vragen richting betrokkenen uit de directe kring van de McCanns. Hoewel er nooit sprake is geweest van harde verdenkingen jegens de ouders, blijft de keuze om hen buiten schot te houden voer voor discussie.
En nu?
Voor nu lijkt de focus nog altijd te liggen op het vinden van de vrouw in paars. Ondanks de ontkenning van Luisa Todorov blijft de p0litie speuren. Ze hopen dat een uitsluiting of bevestiging alsnog kan helpen om nieuwe stappen te zetten. En voor de familie McCann, die al bijna achttien jaar in onzekerheid leeft, blijft elke aanwijzing een sprankje hoop.
De vraag is alleen: hoe lang kan men op dit ene spoor blijven zoeken zonder concrete resultaten?
Actueel
Verdrietig: OML’er Alex heeft afscheid genomen van naasten
Emotionele update over Alex uit Over Mijn Lijk: liefdevolle momenten in het hospice
Er is een aangrijpende update gedeeld over Alex, die bij veel kijkers bekend werd door zijn deelname aan het programma Over Mijn Lijk. Zijn vrouw Linda laat via een persoonlijk bericht weten dat hij inmiddels enige tijd in een hospice verblijft, waar hij omringd wordt door zorg, warmte en dierbaren.
De afgelopen periode stond vooral in het teken van rust, samenzijn en het koesteren van bijzondere momenten. Linda beschrijft hoe intens, maar tegelijkertijd waardevol deze fase voor hen samen is.
Een warme omgeving vol zorg en aandacht
Volgens Linda voelt het hospice als een liefdevolle plek waar aandacht en menselijkheid centraal staan. Ze spreekt met veel waardering over de zorgverleners die dag en nacht klaarstaan voor Alex en zijn omgeving.
In haar woorden klinkt vooral dankbaarheid door. Ze vertelt dat het team niet alleen medische zorg biedt, maar ook emotionele steun — iets wat in deze periode veel betekent voor hen beiden.
Hoewel de sfeer warm is, is de situatie fysiek zwaar voor Alex. Linda beschrijft dat hij veel rust nodig heeft en zijn dagen voornamelijk in bed doorbrengt. Kleine bewegingen kosten veel energie, waardoor het tempo van de dagen volledig is veranderd.
Een periode vol emoties
De afgelopen weken brengen niet alleen lichamelijke uitdagingen met zich mee, maar ook veel emoties. Linda vertelt openhartig dat het soms moeilijk is om haar partner zo kwetsbaar te zien. Tegelijk benadrukt ze hoe sterk hij blijft, ondanks alles wat hij doormaakt.
In haar blog schrijft ze dat elke dag anders is. Sommige momenten zijn zwaar, andere juist klein maar bijzonder — zoals een gesprek, een lach of simpelweg samen stil kunnen zijn.
Die eenvoudige momenten krijgen in deze fase een extra betekenis, vertelt ze.
Afscheid nemen in verbondenheid
Het afgelopen weekend stond in het teken van ontmoetingen met familie en vrienden. Mensen die veel voor Alex betekenen kwamen langs om tijd met hem door te brengen.
Volgens Linda waren deze bezoeken emotioneel, maar ook heel mooi. Er werd niet alleen gesproken over moeilijke onderwerpen, maar vooral teruggekeken op gezamenlijke herinneringen.
Ze beschrijft hoe er ruimte was voor humor en warmte. Met verhalen, gedeelde herinneringen en soms een drankje ontstonden momenten die voor iedereen waardevol aanvoelden. Juist die combinatie van lachen en ontroering maakte het samenzijn bijzonder.
Kleine momenten die groot voelen
Wat vooral opvalt in Linda’s woorden is de focus op het nu. Omdat niemand precies weet hoe lang deze periode duurt, probeert het gezin bewust te genieten van kleine, eenvoudige dingen.
Een glimlach, een hand vasthouden of een rustig gesprek — het zijn volgens haar precies die momenten die nu het meest betekenisvol zijn.
In het hospice is er ruimte om samen te zijn zonder haast, iets wat in het gewone leven vaak moeilijker is.
Veel steun vanuit het publiek
Sinds zijn deelname aan Over Mijn Lijk leeft Alex mee met veel kijkers. Op sociale media verschijnen steunbetuigingen van mensen die geraakt zijn door zijn verhaal en door de openheid waarmee het stel hun ervaringen deelt.
Linda laat weten dat deze reacties veel warmte geven. Het gevoel dat zoveel mensen meeleven, biedt steun in een periode die tegelijk intiem en intens is.
Voor veel kijkers laat hun verhaal zien hoe belangrijk verbinding is — niet alleen binnen families, maar ook in de bredere gemeenschap.
De kracht van herinneringen
Tijdens de ontmoetingen met vrienden en familie stond het ophalen van herinneringen centraal. Volgens Linda werd er vooral gesproken over mooie momenten uit het verleden: avonturen, grappige situaties en bijzondere gebeurtenissen die Alex typeren.
Die herinneringen zorgen voor een sfeer waarin niet alleen verdriet aanwezig is, maar ook dankbaarheid. Het zijn verhalen die blijven bestaan en die voor iedereen betekenisvol zijn.
Juist dat maakt deze bijeenkomsten zo waardevol, schrijft ze — samen terugkijken en het leven vieren zoals het is geweest.
Leven in het moment
Linda benadrukt dat ze niet vooruit probeert te kijken naar wat misschien komt, maar zich richt op de dag van vandaag. Die houding helpt haar om de situatie stap voor stap te beleven.
In het hospice draait het nu om rust, nabijheid en aandacht voor elkaar. Ze beschrijft dat de dagen soms langzaam verlopen, maar tegelijk kostbaar aanvoelen.
Elke kleine glimlach of rustig moment samen wordt bewust beleefd en gekoesterd.
Een verhaal dat raakt
Het verhaal van Alex laat zien hoeveel kracht er kan schuilen in openheid. Door eerlijk te delen hoe hun dagen eruitzien, geven Linda en Alex ook anderen herkenning en steun.
Veel mensen reageren dat hun verhaal helpt om stil te staan bij wat echt belangrijk is: tijd met dierbaren, verbondenheid en het waarderen van kleine momenten.
In een drukke wereld herinnert hun verhaal eraan hoe waardevol nabijheid kan zijn.
Samen blijven genieten van het nu
Voor nu ligt de focus op samen zijn. Linda schrijft dat ze blijven zoeken naar mooie en bijzondere momenten, hoe klein die soms ook lijken.
Het hospice biedt hen de ruimte om die tijd bewust te beleven — omringd door mensen die hen ondersteunen en begrijpen.
Hoewel de toekomst onzeker blijft, overheerst in haar woorden vooral liefde, dankbaarheid en het verlangen om de tijd die ze samen hebben zo waardevol mogelijk te maken.