Actueel
Emma Kok (17) deelt vreselijk verdriet
Emma Kok openhartig over mentale strijd: “Mijn grootste litteken zie je niet”
Emma Kok, de jonge zangeres die miljoenen harten wist te raken met haar indrukwekkende stem en optredens, heeft zich op sociale media van haar meest kwetsbare kant laten zien. In een emotionele boodschap op Instagram deelt ze dat ze het mentaal moeilijk heeft. Ondanks haar ogenschijnlijke zelfvertrouwen, voelt Emma zich vaak angstig, onzeker en gekwetst. Het zijn eerlijke woorden van een 17-jarige artieste die niet alleen fysiek, maar ook emotioneel littekens met zich meedraagt.
Een leven met gastroparese
Emma leeft met gastroparese, een zeldzame aandoening waarbij de maagspieren hun werk niet goed doen. Hierdoor kan voedsel niet normaal worden verteerd. Al van jongs af aan is ze afhankelijk van sondevoeding. Een voedingspomp zorgt ervoor dat haar lichaam toch de nodige voedingsstoffen binnenkrijgt, maar laat ook zichtbare sporen na: op haar buik draagt ze een groot litteken, ontstaan door de medische ingreep die nodig was om de pomp te plaatsen.
Deze fysieke littekens zijn voor Emma al jaren een bron van ongemak en schaamte. Maar het is vooral de manier waarop anderen daarop reageerden – en nog steeds reageren – die diepe sporen heeft nagelaten.
Gepest vanwege haar z!ekte
Emma vertelt dat de pesterijen al begonnen in groep zeven van de basisschool. Ze werd anders behandeld, uitgelachen, genegeerd. “Ik werd me toen heel bewust van mijn z!ekte. Van mijn ‘anders-zijn’,” schrijft ze. De confrontatie met die werkelijkheid kwam hard aan en dwong haar al vroeg tot het zoeken van hulp.
Via een psycholoog leerde ze haar ervaringen een plek te geven, maar de pijn verdween nooit helemaal. “Ik merk dat hoe ouder ik word, hoe vaker ik terugdenk aan mijn pestverleden,” vertelt ze. Want hoewel de pesterijen zijn gestopt, blijven de gevolgen voelbaar. In sociale situaties voelt ze zich vaak onzeker. Ze twijfelt aan zichzelf, is bang om opnieuw gekwetst te worden. “Ik kom misschien zelfverzekerd over, maar je moest eens weten wat er vanbinnen gebeurt,” schrijft ze openhartig.
Twee littekens: één zichtbaar, één onzichtbaar
Het litteken op haar buik is voor haar slechts één kant van het verhaal. “Mensen zien dat litteken en denken: ach, dat is erg. Maar mijn grootste litteken zie je niet,” zegt ze. Het is de onzichtbare schade van jarenlange opmerkingen, blikken en kleine pesterijtjes die zich hebben opgestapeld tot een blijvende onzekerheid.
Emma’s z!ekte is complex en zwaar genoeg, maar wat het nóg moeilijker maakt, zijn de mentale wonden die zijn geslagen door hoe mensen met haar omgaan. “Door mijn z!ekte heb ik het al moeilijk genoeg. Maar door die mentale littekens wordt het nóg zwaarder.”
Een oproep tot meer mededogen
In haar Instagrambericht roept Emma haar volgers op tot meer zorgvuldigheid in omgang en communicatie. “Denk na wat je tegen iemand zegt, of wat je online over iemand schrijft,” schrijft ze. “Je kan zomaar iemand een litteken bezorgen – en van littekens kom je nooit meer af.”
Met deze woorden snijdt ze een belangrijk maatschappelijk thema aan: het effect van (online) pesten, vooral bij jongeren. Wat voor de één een grapje lijkt, kan voor een ander een jarenlange worsteling veroorzaken. Emma’s verhaal herinnert ons eraan dat kwetsende woorden lang blijven hangen, zeker bij wie al kwetsbaar is.
Hoop als leidraad
Ondanks de zwaarte van haar boodschap, is Emma’s bericht ook een toonbeeld van veerkracht. Ze laat weten dat hoop altijd een centrale rol heeft gespeeld in haar leven. Die hoop wordt zelfs tastbaar in de vorm van een tattoo op haar arm: Never lose hope.
“Mijn ouders hebben me altijd geleerd om de hoop nooit op te geven,” zegt ze. “Elke nacht bid ik dat ik ooit beter word. En dat ik nooit de moed verlies.” Het is een intiem inkijkje in haar geloof, haar familieband en haar innerlijke kracht. Juist door haar kwetsbaarheid te tonen, weet Emma opnieuw te inspireren.
Een rolmodel voor velen
Dat Emma op jonge leeftijd al zo open durft te zijn over mentale gezondheid, verdient bewondering. Veel jongeren worstelen met vergelijkbare gevoelens van onzekerheid, maar weten niet hoe ze die moeten uitspreken. Door haar verhaal te delen, geeft Emma een stem aan die stille worstelingen.
Ze laat zien dat het oké is om je kwetsbaar te voelen. Dat angst, onzekerheid en verdriet geen tekenen van zwakte zijn, maar van menselijkheid. En dat het mogelijk is om kracht te putten uit moeilijke periodes – juist als je die deelt met anderen.
Ondersteuning van haar omgeving
De reacties op haar bericht zijn hartverwarmend. Fans uit binnen- en buitenland spreken hun steun en respect uit. Ook collega-artiesten en bekenden uit de media laten weten dat ze achter haar staan. De waardering voor haar eerlijkheid is groot, en velen herkennen zich in haar gevoelens.
Emma’s ouders – met wie ze een hechte band heeft – zijn voor haar een constante bron van steun. In eerdere interviews gaf ze al aan dat ze zonder hen waarschijnlijk nooit zo ver was gekomen. Hun liefde, geloof en aanmoediging vormen de veilige basis waarop ze kan terugvallen.
Blijvende impact van een jonge stem
Emma Kok is nog maar 17, maar haar stem reikt ver. Niet alleen op het podium, maar ook in gesprekken over gezondheid, veerkracht en zelfbeeld. Ze durft onderwerpen aan te snijden die anderen liever vermijden – en doet dat met een openheid die zowel ontwapenend als krachtig is.
In een wereld waar jongeren steeds vaker worstelen met mentale druk en prestatielast, is Emma’s boodschap een belangrijk signaal: niemand hoeft zich te schamen voor zijn of haar gevoelens. En iedereen verdient het om gezien en gehoord te worden – ook als het even niet goed gaat.
Tot slot: een uitnodiging tot reflectie
Emma’s verhaal nodigt uit tot meer begrip. Voor jongeren die z!ek zijn, voor mensen met zichtbare én onzichtbare littekens, voor iedereen die zich ‘anders’ voelt. Ze vraagt geen medelijden, maar bewustzijn. Een beetje zachtheid. Een beetje meer aandacht voor wat woorden kunnen doen.
Haar boodschap is helder: laten we beter voor elkaar zorgen. Niet alleen met complimenten en applaus, maar ook met respect, voorzichtigheid en liefde.
En misschien, als we dat doen, kunnen we meehelpen om een wereld te creëren waarin minder littekens achterblijven — zichtbaar of onzichtbaar.
Actueel
Terror Jaap onthult heftig nieuws over zijn vriendin en kindje
Van ‘Terror Jaap’ tot vader: een nieuw hoofdstuk in het leven van Jaap Amesz
In 2008 maakte heel televisiekijkend Nederland kennis met een opvallende nieuwkomer in realityland: Jaap Amesz. In het inmiddels legendarische programma De Gouden Kooi viel hij meteen op door zijn scherpe humor, strategisch spel en provocerende gedrag. Waar andere deelnemers vooral probeerden sympathiek over te komen, koos Jaap voor een compleet andere aanpak. Dat leverde hem al snel een bijnaam op die jarenlang aan hem bleef kleven: Terror Jaap.
Tot verbazing van veel kijkers won hij uiteindelijk het programma en ging hij naar huis met een bedrag van ruim 1,3 miljoen euro. Het leek het begin van een lange televisiecarrière. Toch verliep het leven na zijn realitysucces heel anders dan velen hadden verwacht.
De jaren na De Gouden Kooi
Na zijn overwinning bleef Jaap nog enige tijd zichtbaar in de media. Hij verscheen in verschillende televisieprogramma’s en deed onder meer mee aan Sterren Springen, waarin bekende Nederlanders spectaculaire duiken maakten. Ook viel hij op door interviews, waaronder een gesprek met de veelbesproken Joran van der Sloot.
Daarnaast deden verhalen de ronde over zijn financiële situatie. Zo werd ooit beweerd dat hij zijn volledige prijzengeld zou zijn verloren door het faillissement van de DSB-bank. Later gaf Amesz toe dat dit verhaal niet helemaal klopte. Hij had het verzonnen om zich te beschermen tegen mensen en organisaties die voortdurend om geld vroegen.
Na die periode werd het opvallend stil rondom de voormalig realityster. Waar andere bekende gezichten uit die tijd op televisie bleven verschijnen, koos Jaap steeds vaker voor de achtergrond. Voor veel mensen leek het alsof hij simpelweg uit beeld was verdwenen.
Verrassende comeback
De afgelopen tijd dook zijn naam ineens weer op. Jaap maakte namelijk een opvallende comeback door deel te nemen aan House of Villains, een programma waarin beruchte realityfiguren samenkomen.
Zoals vanouds wist hij de aandacht te trekken. Kijkers zagen opnieuw de scherpe kantjes die hem ooit beroemd maakten. Toch bleek er achter die bekende façade inmiddels een heel andere persoon schuil te gaan. Waar vroeger vooral de provocateur centraal stond, lijkt Jaap nu bewuster om te gaan met zijn publieke rol.
In een uitgebreid gesprek met magazine Panorama laat hij een kant van zichzelf zien die jarenlang verborgen bleef.
Een groot geheim: hij is vader
Misschien wel de meest opvallende onthulling is dat Jaap inmiddels vader is. Hij heeft een zoontje van twee jaar oud — iets wat tot nu toe volledig buiten de media bleef.
Dat was een bewuste keuze, legt hij uit. Zijn ervaring met publiciteit heeft hem geleerd hoe snel persoonlijke verhalen kunnen veranderen in sensationele nieuwsberichten.
Volgens Jaap wilde hij zijn gezin beschermen, vooral omdat de moeder van zijn kind ervoor heeft gekozen buiten de schijnwerpers te blijven. Hij zag van dichtbij hoe mediabelangstelling soms weinig ruimte laat voor nuance of rust.
“Als eenmaal iets naar buiten komt, wordt alles een verhaal,” zegt hij. Daarom hield hij dit belangrijke deel van zijn leven lange tijd voor zichzelf.
Een zware periode achter de schermen
Achter het stilzwijgen ging een heftige periode schuil. Twee jaar geleden liep zijn partner zwangerschapscomplicaties op, waaronder het ernstige HELLP-syndroom — een aandoening die gevaarlijk kan zijn voor zowel moeder als kind.
De situatie werd al snel kritiek. De baby werd maanden te vroeg geboren en zowel moeder als kind kwamen op de intensive care terecht.
Voor Jaap was dat een periode waarin alles draaide om overleven. Waar hij ooit bekend stond als de luidruchtige en dominante realityster, stond hij nu aan een z!ekenhuisbed, onzeker over de toekomst.
Hij beschrijft hoe die maanden hem compleet veranderden. De focus verschoof van aandacht en televisie naar gezondheid, zorgen en verantwoordelijkheid.
Een klein ventje met een sterke wil
Gelukkig gaat het inmiddels beter met zijn zoontje. Hij ontwikkelt zich stap voor stap, al zijn er nog uitdagingen. Het kind is klein en heeft een spraakachterstand, maar motorisch maakt hij volgens Jaap goede stappen.
De toekomst blijft nog onzeker, maar de opluchting overheerst. Het gezin beseft dat de situatie ook veel slechter had kunnen aflopen. Juist daardoor zegt Jaap nu anders naar het leven te kijken dan vroeger.
Bescherming van de moeder
Over de moeder van zijn kind houdt Jaap bewust weinig details openbaar. Zij wil geen onderdeel zijn van de mediawereld en blijft liever volledig anoniem.
Tijdens de opnames van House of Villains waren de twee tijdelijk uit elkaar, maar inmiddels hebben ze elkaar weer gevonden. De afgelopen jaren stonden vooral in het teken van herstel en stabiliteit.
Van typetje naar mens
Interessant is hoe Jaap zelf terugkijkt op de persona die hem ooit beroemd maakte. Terror Jaap was deels een rol die ontstond binnen de dynamiek van reality-tv. Die versie van zichzelf leverde hem succes op, maar zorgde ook voor een beeld dat lang bleef hangen.
Nu wil hij laten zien dat hij meer is dan dat ene televisiekarakter. Het leven buiten de camera’s, met verantwoordelijkheden als vader, heeft zijn prioriteiten veranderd.
Een nieuwe richting?
Naast zijn persoonlijke onthullingen hint Jaap ook op een mogelijke carrièreswitch. Waar die precies naartoe gaat, houdt hij voorlopig nog deels open, maar duidelijk is dat hij nadenkt over een toekomst die minder draait om provocatie en meer om inhoud.
De behoefte om zelf de regie terug te nemen lijkt daarin centraal te staan. Niet meer alleen bekend staan om een tv-personage, maar om de persoon daarachter.
Een ander beeld dan vroeger
Voor veel mensen blijft Jaap Amesz vooral de man die ooit de boel op stelten zette in een realityshow. Toch laat zijn verhaal zien dat het leven na televisie niet stil heeft gestaan.
Achter de schermen speelde zich een veel grotere verandering af: van excentrieke realityster naar betrokken vader die bewust kiest voor rust en bescherming van zijn gezin.
Wat blijft hangen
Het verhaal van Jaap Amesz laat vooral zien hoe sterk mensen kunnen veranderen door levenservaringen. Waar vroeger de aandacht vooral lag op humor, chaos en strategie, draait het nu om verantwoordelijkheid, gezondheid en privacy.
Zijn openheid komt niet voort uit de behoefte om opnieuw beroemd te worden, maar juist uit de wens om zelf controle te houden over zijn verhaal.
En misschien is dat wel de grootste verandering van allemaal: de man die ooit bekend werd door het zoeken van grenzen, kiest nu juist bewust voor balans.
Een nieuw hoofdstuk
Met zijn recente terugkeer op televisie en persoonlijke onthullingen lijkt Jaap een nieuw hoofdstuk te beginnen. Niet langer alleen de realityster van vroeger, maar iemand die probeert zijn verleden, het heden en zijn rol als vader met elkaar te verbinden.
Voor kijkers die hem nog kennen van De Gouden Kooi voelt dit misschien verrassend. Maar voor Jaap zelf lijkt het een logische volgende stap.
Het beeld van Terror Jaap mag dan beroemd zijn geworden — achter die bijnaam staat inmiddels een man met een heel ander verhaal.