Actueel
De toestand van Caroline van der Plas is verslechterd: ‘Ze kan niet meer lopen’
Caroline van der Plas is de afgelopen dagen ongewild onderwerp geworden van een felle discussie over spot, grenzen en respect. De BBB-leidster, die al langere tijd zichtbaar mank loopt, zag hoe haar fysieke aandoening werd bespot in een populaire podcast. Wat voor de makers bedoeld leek als luchtige satire, kwam bij haar keihard binnen. “Zielepoot,” reageerde ze scherp. En daarmee raakte ze een snaar bij velen.
Spot in een podcast
Aanleiding is een fragment uit de Zelfspodcast, waarin columnist Sander Schimmelpenninck en zanger Jaap Reesema zich uitlaten over het manklopen van Van der Plas. In de podcast suggereren ze op spottende toon dat haar manier van lopen te maken zou hebben met “boerengolf”. Een grap die volgens hen past binnen hun satirische stijl, maar die voor Caroline de grens ver overschrijdt.
In het fragment wordt lachend gespeculeerd dat er “iets mis is gegaan bij het boerengolfen” en dat daar een blessure aan overgehouden zou zijn. Het bijschrift bij de gedeelde video op sociale media maakt het nog scherper: daarin wordt haar manklopen gekoppeld aan politieke standpunten, met de suggestie dat ze “alles links ziet” en zelfs “de linkerkant van haar lichaam steeds minder gebruikt”.
Confrontatie via sociale media
Caroline van der Plas werd door een volger op X (voorheen Twitter) gewezen op het fragment. Ze keek het terug en besloot publiekelijk te reageren. Niet met humor, maar met zichtbare boosheid en teleurstelling. Voor haar is dit geen onschuldige grap, maar het belachelijk maken van een lichamelijke aandoening.
“Mensen belachelijk maken om een aandoening,” schrijft ze. Ze maakt duidelijk dat haar manklopen niets te maken heeft met een sportieve misstap of een ludieke oorzaak, maar met artritis – een chronische en vaak pijnlijke aandoening waarbij gewrichten ontstoken raken.
Wat is artritis?
Artritis is een verzamelnaam voor verschillende vormen van gewrichtsontstekingen. Het kan leiden tot pijn, stijfheid, zwelling en in sommige gevallen blijvende schade aan gewrichten. Voor veel mensen betekent het dagelijks omgaan met pijn, verminderde mobiliteit en vermoeidheid. Het is geen tijdelijke blessure, maar een aandoening die kan opspelen in golven en soms levenslang aanwezig blijft.
Voor Van der Plas heeft dit concrete gevolgen. Ze loopt mank, heeft pijn en moet haar dagen aanpassen aan wat haar lichaam aankan. Toch staat ze, zo benadrukt ze zelf, elke dag in de Tweede Kamer. “Artritis kan erg pijnlijk zijn, maar ik sta er wel,” schrijft ze. Daarmee wil ze niet alleen haar eigen veerkracht tonen, maar ook laten zien dat fysieke beperkingen iemand niet minder toegewijd of capabel maken.
“Wie is hier de echte zielepoot?”
De term “zielepoot”, die Caroline gebruikt in haar reactie, is scherp gekozen. Ze keert de spot als het ware om: niet zij, met haar aandoening, maar degenen die er grappen over maken, tonen volgens haar een gebrek aan empathie.
“Wie hier de echte zielepoot is, zien we hier in vol ornaat,” besluit ze haar bericht. Het is een duidelijke boodschap: humor mag scherp zijn, maar niet ten koste van iemands gezondheid.
Verdeelde reacties
De reactie van Van der Plas zorgt voor een stortvloed aan reacties. Een deel van het publiek schaart zich volledig achter haar. Veel mensen vinden dat lichamelijke aandoeningen nooit onderwerp van spot mogen zijn, ongeacht politieke voorkeur of satirische context.
Anderen nemen het op voor Schimmelpenninck en Reesema en wijzen erop dat satire nu eenmaal schuurt en dat publieke figuren moeten kunnen incasseren. Toch lijkt de balans in dit geval door te slaan richting begrip voor Caroline. Vooral mensen met een chronische ziekte of beperking laten weten hoe pijnlijk dit soort grappen kan zijn.
“Je ziet aan de buitenkant niet wat iemand doormaakt,” schrijft een volger. “Dit raakt veel meer mensen dan alleen Caroline.”
Humor versus respect
De kwestie raakt aan een bredere maatschappelijke discussie: waar ligt de grens tussen satire en kwetsen? Satire is bedoeld om te prikkelen, te ontregelen en soms te overdrijven. Maar wanneer de grap niet meer gaat over macht, ideeën of gedrag, maar over het lichaam en de gezondheid van een persoon, wordt het voor velen problematisch.
Caroline van der Plas is een uitgesproken politica die niet schuwt om stevige kritiek te krijgen. Ze staat bekend om haar directe stijl en haar vermogen om tegen een stootje te kunnen. Juist daarom maakt haar reactie indruk: als zelfs zij aangeeft dat een grens is overschreden, zegt dat iets over de impact.
Politiek en menselijkheid
Het incident laat ook zien hoe dun de scheidslijn is tussen de publieke rol en de persoonlijke mens achter de politicus. In het politieke debat worden ideeën, standpunten en beslissingen bekritiseerd – soms keihard. Maar een aandoening als artritis is geen standpunt, geen strategie en geen ideologie. Het is simpelweg een deel van iemands leven.
Van der Plas benadrukt dat ook in eerdere gesprekken. Zo sprak ze eerder met Johnny de Mol over haar mensenkennis, die ze naar eigen zeggen niet opdeed op de universiteit, maar “op plekken waar je leert hoe mensen echt zijn”. Juist die ervaring lijkt hier door te klinken: ze voelt feilloos aan wanneer humor omslaat in ontmenselijking.
Stilte van de podcastmakers
Opvallend is dat Sander Schimmelpenninck en Jaap Reesema tot nu toe niet publiekelijk hebben gereageerd op de kritiek. Of ze de grap achteraf betreuren of bij hun stijl blijven, is onduidelijk. Voorstanders van Van der Plas hopen op een excuus of op zijn minst erkenning dat de grap ongelukkig was.
Tegenstanders vinden excuses overdreven en zien de ophef als bewijs dat satire steeds minder ruimte krijgt. Maar zelfs binnen die groep klinkt soms de nuance dat lichamelijke aandoeningen een ander terrein zijn dan politieke satire.
Meer dan een incident
Wat begon als een fragment uit een podcast, is uitgegroeid tot een bredere discussie over respect, empathie en de omgang met zichtbare én onzichtbare aandoeningen. Caroline van der Plas heeft die discussie onbedoeld aangezwengeld door zich uit te spreken – niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen die dagelijks leven met pijn en beperkingen.
Of de podcastmakers nog reageren, zal moeten blijken. Maar één ding is duidelijk: dit gaat niet meer alleen over een grap. Het gaat over hoe we omgaan met elkaar, ook – en misschien juist – wanneer iemand een publieke functie bekleedt.
Actueel
Erkenning Clément krijgt mogelijk zichtbaar gevolg bij de koninklijke familie
Prins Laurent zet belangrijke stap met zoon Clément: duikt hij straks op naast koninklijke familie?
De band tussen prins Laurent en zijn zoon Clément Vandenkerckhove heeft een nieuwe dimensie gekregen. Nadat Laurent eerder al publiekelijk bevestigde dat hij de biologische vader is van de zoon van Wendy Van Wanten, heeft hij Clément inmiddels ook officieel erkend. Daarmee rijst een nieuwe vraag: krijgen we Clément binnenkort ook te zien tijdens publieke momenten van de koninklijke familie? Vooral één traditionele plechtigheid lijkt daarvoor in aanmerking te komen.
Van jarenlange geruchten naar erkenning
Jarenlang werd er gespeculeerd over de vraag of prins Laurent de biologische vader van Clément Vandenkerckhove was. In september 2025 kwam daar uiteindelijk duidelijkheid over.
Laurent bevestigde toen zelf dat hij de biologische vader van Clément is. In een korte verklaring liet de prins weten dat er in de jaren daarvoor al openlijk over de kwestie was gesproken. Tegelijkertijd vroeg hij om de privacy van alle betrokkenen te respecteren.
Die verklaring betekende echter nog niet dat Clément juridisch door Laurent was erkend.
Professor familierecht Ingrid Boone van KU Leuven legde destijds uit dat het publiek bevestigen van biologisch vaderschap niet hetzelfde is als een wettelijke erkenning. Aan zo’n publieke mededeling zijn op zichzelf dan ook geen familierechtelijke gevolgen verbonden.
Inmiddels is die situatie veranderd. Prins Laurent heeft Clément officieel erkend als zijn zoon. Daarmee is de familieband niet langer uitsluitend biologisch en publiek bevestigd, maar ook formeel vastgelegd.
En dat zorgt meteen voor nieuwe vragen over de toekomst.
Verschijnt Clément straks bij het Te Deum?
Een van de opvallendste mogelijkheden is dat Clément in de toekomst aanwezig zal zijn bij het Te Deum, een traditionele plechtigheid waarbij regelmatig leden van de Belgische koninklijke familie aanwezig zijn.
Volgens Het Nieuwsblad zou daar in principe niets op tegen zijn. Het Te Deum is immers een openbare plechtigheid. Wanneer Clément een uitnodiging vanuit de koninklijke familie zou krijgen en besluit daarop in te gaan, zou hij dus aanwezig kunnen zijn.
Dat betekent vanzelfsprekend niet dat hij bij de eerstvolgende gelegenheid automatisch naast zijn vader zal verschijnen. Of Clément wordt uitgenodigd en of hij zelf aanwezig wil zijn, blijft een zaak van de betrokkenen en het Paleis.
Mocht het daadwerkelijk gebeuren, dan zou zijn aanwezigheid ongetwijfeld veel aandacht trekken.
Het zou namelijk een van de eerste keren kunnen zijn dat de inmiddels officieel erkende zoon van prins Laurent zichtbaar samen met zijn vader verschijnt tijdens een belangrijke koninklijke gelegenheid.
Laurent regelmatig aanwezig bij plechtigheid
Het Te Deum speelt al jarenlang een rol bij belangrijke momenten rond het Belgische koningshuis.
Tijdens de Nationale Feestdag op 21 juli 2026 waren koning Filip, koningin Mathilde en hun kinderen aanwezig bij de viering in Brussel. Prinses Astrid en prins Lorenz woonden een viering in Luik bij, terwijl prins Laurent samen met prinses Claire naar het Te Deum in Hasselt trok.
Ook tijdens Koningsdag vormt de plechtigheid een vast onderdeel van het programma. Op 15 november 2025 waren prinses Astrid, prins Laurent en prinses Claire gezamenlijk aanwezig in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
Laurent verschijnt dus geregeld tijdens dergelijke gelegenheden.
Juist daardoor ligt het voor de hand dat er bij toekomstige edities extra aandacht zal zijn voor de vraag of Clément mogelijk met zijn vader meekomt.
Geen officiële koninklijke rol
Daarbij moet wel een belangrijk onderscheid worden gemaakt. De officiële erkenning van Clément betekent niet automatisch dat hij ineens officiële taken voor het Belgische koningshuis gaat uitvoeren.
Prins Laurent vervult zelf al jarenlang een publieke rol en verschijnt geregeld bij evenementen en plechtigheden. Voor Clément ligt dat anders.
Hij hoeft door de erkenning niet ineens een agenda met koninklijke verplichtingen te krijgen. Aanwezig zijn bij een openbare plechtigheid als familielid is bovendien iets heel anders dan daadwerkelijk een officiële functie binnen de monarchie vervullen.
Een eventuele aanwezigheid bij het Te Deum zou daarom vooral symbolische betekenis hebben.
Krijgt Clément zichtbaar een plaats naast zijn vader?
De grote vraag is uiteindelijk hoe prins Laurent en Clément hun officieel erkende familieband in het openbaar willen vormgeven.
Jarenlang was hun relatie vooral onderwerp van verhalen, geruchten en speculaties. Vervolgens kwam de publieke bevestiging van Laurent en inmiddels is ook de officiële erkenning een feit.
Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet.
Of dat uiteindelijk betekent dat vader en zoon vaker samen in het openbaar zullen verschijnen, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Een gelegenheid zoals het Te Deum zou daarvoor in ieder geval een opvallend podium zijn. Wanneer Clément daar ooit samen met prins Laurent verschijnt, zou dat waarschijnlijk op veel belangstelling kunnen rekenen.
Voor het grote publiek zou het bovendien een bijzonder beeld opleveren: een familieband waar jarenlang over werd gespeculeerd, wordt dan voor het eerst heel zichtbaar tijdens een traditioneel moment rond het Belgische koningshuis.
Voorlopig is er echter geen bevestiging dat Clément daadwerkelijk voor een komende viering is uitgenodigd. De officiële erkenning maakt zo’n toekomstig gezamenlijk optreden wel een stuk interessanter.