Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.
Actueel
Rob Jetten piswoest op Trump, heeft belangrijke boodschap voor hem
Europa houdt de adem in nu de spanningen rond Groenland verder oplopen. Het voornemen van Donald Trump om het strategisch gelegen eiland in te lijven, zorgt voor groeiende onrust binnen de Europese Unie. De voormalige Amerikaanse president liet vandaag opnieuw van zich horen via zijn eigen platform Truth Social. Zijn boodschap was weinig subtiel: “Het is tijd. Het zal gebeuren.” Die woorden hebben in Europese hoofdsteden voor gefronste wenkbrauwen gezorgd. In Nederland reageert aankomend premier Rob Jetten ongekend fel en trekt hij een duidelijke lijn richting Washington.
Groenland als geopolitiek brandpunt
Het idee dat Groenland – officieel onderdeel van het Koninkrijk Denemarken – een inzet zou kunnen worden van Amerikaanse expansiedrift, is niet nieuw. Al tijdens Trumps eerdere presidentschap sprak hij openlijk over zijn interesse in het eiland. Destijds werd het nog afgedaan als een onrealistisch plan, maar de toon is inmiddels veranderd. De herhaalde uitspraken van Trump, gecombineerd met concrete economische maatregelen, maken dat Europa de situatie niet langer als retoriek beschouwt.
Groenland is strategisch van groot belang: het ligt op een cruciale route tussen Noord-Amerika en Europa, herbergt zeldzame grondstoffen en speelt een sleutelrol in militaire en klimaatgeopolitieke vraagstukken. Juist die combinatie maakt het eiland aantrekkelijk voor grootmachten – en kwetsbaar.
Europese reactie: militair signaal, maar beperkt
De Europese Unie besloot vorige week tot een symbolische, maar veelzeggende stap. Acht landen stuurden militairen naar Groenland voor wat officieel een “verkenningsmissie” wordt genoemd. Het gaat niet om een grootschalige troepenmacht, maar om een politiek signaal: Europa volgt de ontwikkelingen nauwlettend en accepteert geen eenzijdige machtsgreep.
Ook Nederland draagt bij aan die missie, zij het bescheiden. Ons land stuurt twee militairen mee. In Den Haag werd benadrukt dat het geen escalatie betreft, maar een teken van solidariteit met Denemarken en een bevestiging van Europese betrokkenheid bij de veiligheid van het gebied.
Trump slaat terug met economische druk
Dat Europese signaal viel bij Trump totaal verkeerd. Binnen enkele dagen kondigde hij forse handelsheffingen aan tegen landen die militairen naar Groenland sturen. Nederland, Noorwegen, Denemarken, Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Frankrijk en Finland worden allemaal geraakt.
Vanaf 1 februari worden goederen uit deze landen belast met een importheffing van 10 procent. Op 1 juni wordt dat tarief verhoogd naar maar liefst 25 procent. Trump maakte duidelijk dat deze heffingen niet tijdelijk zijn: ze blijven gelden totdat er volgens hem “een deal over Groenland” is gesloten.
Het is een klassieke Trump-tactiek: economische druk gebruiken als politiek wapen. Voor Europese landen, die sterk afhankelijk zijn van handel met de Verenigde Staten, zijn de gevolgen potentieel groot.
Rob Jetten haalt hard uit
De reactie vanuit Nederland liet niet lang op zich wachten. Rob Jetten, die zich opmaakt voor het premierschap, nam geen blad voor de mond. Volgens hem is de tijd van voorzichtig diplomatiek taalgebruik voorbij.
“De softe aanpak richting Trump heeft niets opgeleverd,” stelt Jetten. “Dit gedrag is onacceptabel. Europa moet als machtsblok duidelijk laten zien waar de grens ligt.”
Jetten pleit ervoor dat de EU zich niet langer laat verdelen of intimideren. Hij benadrukt dat alleen een eensgezinde Europese reactie kan voorkomen dat de Verenigde Staten – of welke grootmacht dan ook – Europa onder druk zetten met dreigementen en sancties.
Hoe die tegenreactie er precies uit moet zien, laat Jetten bewust open. Maar zijn boodschap is helder: toegeven is geen optie meer.
Verdeelde toon binnen de Nederlandse politiek
Niet alle Nederlandse politici kiezen voor dezelfde scherpe lijn. CDA-leider Henri Bontenbal noemt het gedrag van Trump “tamelijk belachelijk”, maar waarschuwt tegelijkertijd voor overhaaste escalatie.
Volgens Bontenbal is het verstandig dat Europa nadenkt over forse economische tegenmaatregelen, maar hij benadrukt dat diplomatie altijd de voorkeur moet houden.
“Je moet ook niet overreageren,” aldus Bontenbal. “Handelsmaatregelen kunnen effectief zijn, maar laten we het hoofd koel houden.”
Die nuance laat zien hoe gevoelig de situatie ligt: Europa wil zich niet laten chanteren, maar ook geen handelsoorlog ontketenen die uiteindelijk burgers en bedrijven raakt.
De rol van Mark Rutte en de NAVO
Op de achtergrond speelt ook de NAVO een belangrijke rol. Mark Rutte, inmiddels NAVO-chef, heeft al overleg gehad met Donald Trump over de veiligheidssituatie rond Groenland. Dat gesprek zou gespannen, maar constructief zijn verlopen.
Rutte liet weten dat hij “blijft werken aan stabiliteit” en kondigde aan Trump later deze week opnieuw te ontmoeten tijdens het World Economic Forum in Davos. Het is daar dat achter gesloten deuren mogelijk verdere pogingen worden gedaan om de spanningen te de-escaleren.
Voor Rutte is het balanceren: enerzijds de trans-Atlantische band bewaken, anderzijds duidelijk maken dat bondgenoten niet onder druk gezet kunnen worden.
Europa op een kruispunt
De kwestie-Groenland raakt aan een groter vraagstuk: hoe assertief moet Europa zijn in een wereld waarin grootmachten steeds minder terughoudend zijn? De combinatie van militaire dreiging en economische sancties confronteert de EU met haar eigen kwetsbaarheid – en haar potentieel.
Steeds vaker klinkt de roep om een sterker, zelfstandiger Europa dat niet alleen economisch, maar ook geopolitiek gewicht in de schaal legt. De harde woorden van Jetten passen in die bredere beweging.
Wat staat er écht op het spel?
Hoewel Groenland geografisch ver weg lijkt, gaat het conflict over meer dan één eiland. Het raakt aan:
-
soevereiniteit van Europese landen
-
internationale rechtsorde
-
economische stabiliteit
-
en de vraag of machtspolitiek opnieuw de norm wordt
Als Trump erin slaagt om via druk en heffingen zijn zin door te drijven, vrezen Europese leiders dat dit een precedent schept. Vandaag Groenland, morgen een ander strategisch gebied.
Vooruitblik: confrontatie of compromis?
De komende weken worden cruciaal. Met de heffingen die op korte termijn ingaan, voelen Europese regeringen de tijdsdruk. Tegelijkertijd is er hoop dat gesprekken achter de schermen – onder meer in Davos – de scherpe randjes van het conflict kunnen afhalen.
Eén ding is duidelijk: Europa staat voor een test. Blijft het verdeeld en voorzichtig, of kiest het voor een gezamenlijke, harde koers? Met Rob Jetten die zich nu al profileert als uitgesproken leider, lijkt Nederland alvast te kiezen voor het laatste.
Of Donald Trump zich daardoor laat afremmen, is een tweede. Maar dat de Europese toon verandert, staat vast.