Actueel
Freek maakt groot nieuws over longkanker bekend
De afgelopen maanden stonden voor Suzan & Freek volledig in het teken van onzekerheid, hoop en veerkracht. Donderdagavond deden ze in de talkshow Eva voor het eerst samen hun verhaal sinds het ingrijpende nieuws dat Freek Rikkerink in mei bekendmaakte dat hij ernstig z!ek is. Het interview raakte veel kijkers, niet alleen door de openheid, maar ook door het voorzichtige sprankje hoop dat Freek kon delen: de tumoren in zijn lichaam zijn geslonken.
Een eerste stap vooruit in een zware strijd
Met rustige woorden, maar zichtbaar aangedaan, vertelde Freek over zijn medische situatie. Hij wordt behandeld in het Antoni van Leeuwenhoek, een gespecialiseerd centrum waar hij intensief wordt gevolgd. “In beide longen zit een tumor,” legde hij uit. “Daarnaast zit het in de lymfeklieren, in mijn nek en in mijn bijnieren.” Het zijn zinnen die hard aankomen, zeker wanneer je bedenkt dat Freek pas recent vader is geworden en midden in een succesvol muzikaal leven stond.
Tegelijkertijd benadrukte hij iets dat voor hem van groot belang is: “Het zit gelukkig niet in mijn hoofd.” Dat ene detail, hoe klein het misschien lijkt, voelt voor Freek als een belangrijke houvast. Het betekent dat er behandelopties zijn, en dat bood hem – hoe voorzichtig ook – perspectief. Artsen gaven aan dat er medicatie beschikbaar is die bij sommige patiënten zorgt voor levensverlenging. “Er zijn mensen die daar nog een paar jaar mee kunnen leven,” zei hij eerlijk, zonder valse hoop, maar ook zonder de deur volledig te sluiten.
Van machteloosheid naar actief meedoen
In plaats van zich over te geven aan angst of afwachten, koos Freek voor een actieve houding. Hij vertelde dat hij zich de afgelopen maanden intensief heeft verdiept in verhalen van mensen die in een vergelijkbare situatie zitten. “Ik wilde weten: hoe hebben zij het gedaan? Wat hielp hen? Wat gaf hen kracht?” Het werd bijna een fulltime bezigheid. “Ik was daar soms wel achttien uur per dag mee bezig.”
Terwijl Suzan thuis bezig was met iets totaal anders – de babykamer klaarmaken – dook Freek in boeken, artikelen en ervaringen van anderen. Hij begon zijn voeding aan te passen, keek kritisch naar zijn levensstijl en ging aan de slag met mentale processen. Daarbij liet hij zich niet alleen leiden door de westerse geneeskunde. “In de westerse benadering wordt het lichaam vaak gezien als een soort chemische fabriek: er is iets kapot en dat moet gerepareerd worden,” zei hij. “Maar in de oosterse geneeskunde kijken ze veel meer naar de verbinding tussen lichaam en geest.”
Die gedachtegang gaf hem rust. Niet omdat hij dacht dat hij de z!ekte kon ‘wegdenken’, maar omdat het hem het gevoel gaf dat hij zelf nog invloed had. Dat hij niet volledig passief hoefde te zijn in een situatie waarin zoveel buiten zijn controle ligt.
Leven in het nu
Suzan en Freek maakten in het gesprek duidelijk dat hun leven sinds de diagnose een andere focus heeft gekregen. “We leven heel erg in het nu,” vertelde Suzan. “We willen de kans zo groot mogelijk maken dat, als het universum zegt: het komt goed, dat we daar dan ook echt bij zijn.”
Die woorden klinken misschien spiritueel, maar ze komen voort uit iets heel menselijks: de wens om niet verlamd te raken door angst voor de toekomst. Freek vulde haar aan: “We gaan niet lijdzaam zitten afwachten. We gaan zelf aan de slag.” Het is die houding die hen helpt om de dagen door te komen.
Opvallend is ook wat Freek níét voelt. Geen woede, geen bitterheid. “Ik weet niet op wie ik boos zou moeten zijn,” zei hij. “Dit is gewoon pech. Ik heb het verkeerde lot getrokken.” Het is een nuchtere constatering, die laat zien hoe hij probeert de situatie te accepteren zonder zichzelf te verliezen in waarom-vragen die toch geen antwoord hebben.
Overweldigend medeleven
Sinds Suzan en Freek hun verhaal deelden, is de hoeveelheid steun die ze ontvangen enorm. Beiden vertelden hoe overdonderd ze waren door de reacties. “Mensen komen letterlijk op straat naar ons toe om een knuffel te geven,” zei Suzan. “Dat zijn mensen die je helemaal niet kent, maar die zich zo betrokken voelen.”
Ook thuis was het niet te missen. De brievenbus raakte gevuld met kaarten, brieven en kleine gebaren van steun. “Het voelde echt als een warme deken,” beschreef Suzan. Voor Freek was het soms bijna niet te bevatten. “Er kwamen zelfs mensen vanaf de Waddeneilanden speciaal naar ons toe om een cadeau te brengen,” vertelde hij. “Ze zeiden: jullie zijn er met jullie muziek voor ons geweest, nu willen wij er voor jullie zijn.”
Die wederkerigheid – muziek geven en liefde terugkrijgen – raakte hen diep. Het bevestigde wat ze altijd al voelden: dat hun liedjes niet alleen entertainment zijn, maar ook betekenis hebben in het leven van anderen.
Muziek als houvast
Ondanks alles blijft muziek een belangrijk onderdeel van hun leven. Aan het einde van de uitzending brachten Suzan & Freek hun nieuwe nummer Niemand ten gehore. Het was een ingetogen, emotioneel moment, waarin hun stemmigheid en verbondenheid duidelijk voelbaar waren.
Het optreden voelde niet als promotie, maar als een manier om te laten zien wie ze zijn in deze fase van hun leven: twee mensen die midden in een moeilijke periode staan, maar zich vasthouden aan elkaar, aan hun muziek en aan de steun om hen heen.
Voorzichtig optimisme
Dat de tumoren zijn geslonken, betekent niet dat alles nu ineens goed is. Suzan en Freek zijn daar realistisch over. Maar het is wel een teken dat de behandeling iets doet, en dat geeft hen moed. Het is geen eindstation, maar een eerste stap vooruit in een traject dat onzeker blijft.
Wat vooral blijft hangen na het gesprek bij Eva is hun openheid en menselijkheid. Geen grote claims, geen garanties, maar wel eerlijkheid over angst, hoop, liefde en doorzettingsvermogen. Ze laten zien dat je zelfs in een van de moeilijkste periodes van je leven kunt kiezen voor verbinding in plaats van isolement.
Voor veel kijkers was het interview meer dan een update over gezondheid. Het was een herinnering aan hoe kwetsbaar het leven is, en hoe belangrijk het is om het samen te dragen. Suzan & Freek doen dat zichtbaar – met elkaar, met hun familie, en met een publiek dat hen nu net zo hard terug draagt als zij dat jarenlang met hun muziek hebben gedaan.
Actueel
Verschrikkelijk nieuws voor Linda de Mol: ‘Het is weer gebeurd’
Het bericht dat rondgaat over Linda de Mol raakt een gevoelige snaar bij veel mensen. De geliefde televisiepersoonlijkheid, die al decennialang een vaste waarde is op de Nederlandse buis, zou volgens berichten en geruchten in de roddelpers opnieuw door een moeilijke periode gaan. Daarbij wordt gesproken over een mogelijke terugval in een eerdere persoonlijke strijd. Het gaat nadrukkelijk om niet-bevestigde informatie, en juist daarom is voorzichtigheid geboden — voor haar, haar familie en iedereen die zich in haar herkent.
Een leven in het volle licht
Linda de Mol staat al sinds jonge leeftijd in de schijnwerpers. Met succesvolle programma’s, een eigen mediamerk en een enorme publieke zichtbaarheid is haar leven zelden echt privé geweest. Dat constante publieke oog heeft haar veel gebracht, maar ook een prijs gehad. Linda sprak de afgelopen jaren vaker openlijk over de mentale druk, de eenzaamheid die bekendheid kan veroorzaken en het gevoel altijd “aan” te moeten staan.
Na turbulente jaren — waarin haar werk, haar relaties en haar vertrouwen in mensen op de proef werden gesteld — leek ze langzaam weer rust te vinden. Ze keerde voorzichtig terug op televisie, nam tijd voor zichzelf en gaf in interviews aan dat ze bewuster leefde en beter haar grenzen bewaakte. Voor veel fans voelde dat als een hoopvol teken: iemand die na een zware periode weer overeind krabbelt.
Geruchten over een moeilijke fase
Juist daarom komen de recente verhalen hard aan. In enkele media wordt gesuggereerd dat Linda opnieuw een moeilijke periode doormaakt en dat oude kwetsbaarheden daarbij een rol zouden spelen. Een bron in een roddelblad spreekt over “een terugslag” en beschrijft hoe Linda naar verluidt zou hebben uitgesproken dat het haar opnieuw te veel werd. Zulke citaten worden echter niet door Linda zelf bevestigd, en ook vanuit haar directe omgeving is geen officiële verklaring afgelegd.
Het is belangrijk dat dit onderscheid duidelijk blijft. Wat circuleert, zijn verhalen en indrukken van derden — geen vastgestelde feiten. Tegelijk laten ze wel zien hoe snel zorgen en speculaties ontstaan rond publieke figuren, zeker wanneer zij eerder eerlijk zijn geweest over hun worstelingen.
Kwetsbaarheid achter een glimlach
Wat veel mensen raakt, is het herkenbare beeld dat wordt geschetst: iemand die naar buiten toe sterk en professioneel blijft, maar innerlijk worstelt. Linda heeft zelf vaker gezegd dat ze geneigd is om pijn weg te stoppen en door te gaan. “Niet zeuren, gewoon werken,” is een mentaliteit die haar ver heeft gebracht, maar die ook kan uitputten.
Mensen uit haar omgeving benadrukken dat Linda een perfectionist is, iemand die hoge eisen stelt aan zichzelf. Dat kan helpen om successen te behalen, maar maakt het ook lastig om hulp te vragen of toe te geven dat het even niet gaat. Volgens insiders is juist die combinatie — hoge druk, verantwoordelijkheid en emotionele belasting — iets waar ze alert op moet blijven.
Familie en nabijheid
Wat in de berichtgeving ook terugkomt, is de rol van haar naasten. Haar kinderen en haar broer John de Mol zouden volgens bronnen nauw betrokken zijn en alert reageren wanneer het minder goed met haar gaat. Linda staat bekend als iemand die haar familie wil beschermen en niet graag tot last wil zijn, maar juist daarom is een vangnet zo belangrijk.
Achter de schermen wordt, zo klinkt het, vooral gekeken naar rust en balans. Minder verplichtingen, meer ruimte voor herstel en vooral: geen overhaaste conclusies trekken. Mensen die haar goed kennen, benadrukken dat Linda veerkrachtig is, maar ook dat veerkracht niet betekent dat iemand nooit mag struikelen.
De realiteit van persoonlijke strijd
Los van de vraag of de geruchten kloppen, raakt het verhaal een bredere waarheid: persoonlijke worstelingen zijn zelden lineair. Herstel gaat met pieken en dalen, met momenten van kracht en momenten van terugval. Dat geldt voor iedereen, bekend of niet. Alleen wordt het bij publieke figuren uitvergroot, geanalyseerd en soms hard beoordeeld.
Experts benadrukken dat het praten over kwetsbaarheid belangrijk is, maar dat het ook gevaarlijk kan zijn wanneer het publiek zich eigenaar gaat voelen van iemands persoonlijke proces. Steun betekent soms juist: afstand bewaren, geen conclusies trekken en ruimte laten voor privacy.
Hoop en voorzichtig optimisme
Wat wél duidelijk is, is dat Linda de Mol in het verleden heeft laten zien dat ze hulp zoekt wanneer dat nodig is. Ze sprak eerder over therapie, reflectie en het belang van zelfzorg. Mocht ze inderdaad opnieuw door een moeilijke fase gaan, dan wijzen mensen uit haar omgeving erop dat ze niet alleen staat en dat de lijnen naar professionele ondersteuning kort zijn.
Voor fans overheerst vooral medeleven. Niet omdat ze “meer willen weten”, maar omdat ze iemand steunen die al jaren deel uitmaakt van hun leven. Linda is voor velen niet alleen een presentatrice, maar een vertrouwd gezicht dat meeleefde bij vreugde en verdriet — en dat schept een band.
Een oproep tot menselijkheid
Het verhaal rond Linda de Mol is daarmee geen sensatie, maar een herinnering. Aan hoe menselijk zelfs de meest succesvolle mensen zijn. Aan hoe kwetsbaarheid geen zwakte is, maar een onderdeel van het leven. En aan hoe belangrijk het is om zorgvuldig om te gaan met verhalen die iemand diep kunnen raken.
Of de geruchten nu waar blijken of niet: één ding staat vast. Linda verdient rust, respect en de ruimte om haar eigen tempo te bepalen. Zonder etiketten, zonder oordeel. Zoals bij iedereen die probeert overeind te blijven in een wereld die soms te hard kan zijn.
Voorlopig blijft het stil vanuit Linda zelf. En misschien is dat precies wat nu nodig is. Want soms is de grootste steun niet wat we zeggen — maar wat we níét invullen.