Actueel
Kijkers kotsen hoofdrolspeler uit The Voice al na 5 minuten massaal uit
Het nieuwe seizoen van The Voice of Holland is nog maar net van start gegaan, maar de toon is direct gezet. Waar kijkers jarenlang hebben moeten wachten op de terugkeer van het programma, leek het publiek binnen enkele minuten al een uitgesproken oordeel te hebben gevormd over één van de nieuwe coaches. Vooral Dinand Woesthoff, bekend als frontman van Kane, kreeg vrijwel onmiddellijk na zijn eerste optreden een stortvloed aan kritiek over zich heen. Op sociale media werd hij binnen no time het middelpunt van discussie, verbazing en irritatie.
Een feestelijke opening met hoge verwachtingen
De eerste aflevering begon groots, zoals je dat van The Voice mag verwachten. De juryleden werden niet alleen voorgesteld, maar mochten zichzelf ook muzikaal laten zien. Een bewuste keuze van RTL, want na jaren van afwezigheid wil het programma laten zien dat het vernieuwd, veilig en muzikaal relevant is teruggekeerd.
Willie Wartaal beet het spits af met een energieke en speelse uitvoering van Sterrenstof van De Jeugd van Tegenwoordig. Het publiek reageerde overwegend positief: de sfeer zat er meteen in en Willie liet zien waarom hij als frisse, onconventionele keuze aan tafel zit. Daarna volgde Ilse DeLange, die met haar hit Incredible deed waar ze bekend om staat: strak, professioneel en zonder franje. Voor veel kijkers voelde haar optreden vertrouwd, bijna als thuiskomen.
Dinand Woesthoff: een gewaagde keuze
Als derde was het de beurt aan Dinand Woesthoff. Hij koos voor een opvallende cover: Als het avond is, een nummer van zijn collega-coaches Suzan & Freek. Op papier leek het een mooi gebaar, misschien zelfs een verbindend moment tussen de coaches. In de praktijk pakte het echter heel anders uit.
Al tijdens het optreden begonnen de eerste kritische reacties binnen te stromen. Kijkers vroegen zich hardop af of de zang wel live was, of dat er sprake was van playback. Anderen vonden de interpretatie ongemakkelijk of niet passend bij de sfeer van de show. Op X verschenen al snel berichten als: “Was dit serieus?” en “Dit voelt niet als The Voice-waardig.”
Sociale media zijn meedogenloos
Binnen enkele minuten na zijn optreden was duidelijk dat Dinand het zwaar te verduren zou krijgen. Niet alleen zijn zangprestatie werd bekritiseerd, ook zijn houding en uitstraling lagen onder het vergrootglas. Sommige kijkers spraken van een “pose”, anderen vonden hem “gemaakt” of zelfs “arrogant” overkomen.
Opvallend was dat de kritiek niet ging over één specifieke fout, maar over een algemeen gevoel. Kijkers konden vaak niet precies benoemen wat hen stoorde, maar voelden duidelijk dat het niet klikte. En in een programma als The Voice, waar emotie en authenticiteit centraal staan, is dat funest.
Contrast met Suzan & Freek
Het contrast werd nog groter toen Suzan & Freek even later zelf het podium betraden en hun nummer Rain Down On Me ten gehore brachten. Hun optreden werd door veel kijkers als warm, oprecht en muzikaal sterk ervaren. Op sociale media verschenen reacties als: “Dít is hoe je een opening doet” en “Hier geloof je meteen in.”
Die vergelijking werkte onvermijdelijk in het nadeel van Dinand. Waar Suzan & Freek werden geprezen om hun echtheid, leek Dinand juist te worden afgerekend op een gebrek daaraan – terecht of niet.
Een programma onder een vergrootglas
De felle reacties moeten ook worden gezien in de context waarin The Voice of Holland terugkeert. Het programma ligt nog altijd onder een vergrootglas na de gebeurtenissen van enkele jaren geleden. Kijkers zijn kritischer, scherper en minder vergevingsgezind dan ooit. Alles wordt gewogen: de muziek, de sfeer, de dynamiek tussen coaches en zelfs kleine details in uitstraling en gedrag.
RTL heeft niet voor niets een volledig nieuw team samengesteld. Geen van de oude coaches keerde terug, en achter de schermen zijn ingrijpende maatregelen genomen om een veilige werkomgeving te garanderen. De lat ligt hoog, en elk jurylid moet zich opnieuw bewijzen – niet alleen muzikaal, maar ook qua geloofwaardigheid.
Wie is Dinand Woesthoff in deze rol?
Voor Dinand Woesthoff is de rol van coach bij The Voice geen vanzelfsprekende. Hij is een ervaren artiest met een indrukwekkende carrière, maar ook iemand met een uitgesproken stijl en persoonlijkheid. Dat kan in zijn voordeel werken, maar blijkbaar ook tegen hem.
Sommige kijkers gaven aan dat ze hem simpelweg niet vinden passen binnen het format. Anderen vonden juist dat hij te veel bezig was met zichzelf in plaats van met de muziek. Dat oordeel lijkt hard, zeker na slechts één optreden, maar het illustreert hoe snel beeldvorming ontstaat in het huidige medialandschap.
Nog niets definitief beslist
Toch is het belangrijk om te benadrukken dat dit pas het begin is van het seizoen. Eén optreden, hoe opvallend ook, zegt niet alles over hoe Dinand zich als coach zal ontwikkelen. In de komende afleveringen krijgt hij de kans om zijn rol inhoudelijk vorm te geven: door interactie met kandidaten, door coaching, en door zijn muzikale visie te laten zien.
Geschiedenis leert dat eerste indrukken soms volledig kunnen kantelen. Coaches die aanvankelijk werden bekritiseerd, groeiden later uit tot publiekslievelingen – en andersom.
De toon is gezet
Wat wél duidelijk is: The Voice of Holland is terug, en niemand blijft onbesproken. Kijkers kijken scherp, reageren massaal en nemen geen blad voor de mond. Dinand Woesthoff heeft ongewild het startschot gegeven voor een seizoen waarin elke noot, elke blik en elke houding wordt geanalyseerd.
Of hij zich weet te herpakken en het publiek alsnog voor zich wint, zal de komende weken blijken. Eén ding staat vast: de jurytafel is dit seizoen allesbehalve een rustige plek.
Actueel
Robert Jensen (52) voelde zich al langere tijd niet goed en nam ingrijpende maatregel
Het plotselinge 0verlijden van Robert Jensen (52) heeft Nederland diep geraakt. De uitgesproken presentator, die jarenlang een vaste waarde was in de mediawereld, 0verleed maandag onverwacht aan een hartstilstand. Achteraf blijkt dat Jensen al langere tijd kampte met gezondheidsproblemen en zich daar ook steeds bewuster van werd. Op oudejaarsavond sprak hij daar, zonder het te weten, voor het laatst uitgebreid en openhartig over in De Jensen Show op zijn eigen platform Jensen.nl. Die uitzending krijgt nu, met de kennis van vandaag, een bijna confronterende lading.
Een man die voelde dat er iets niet klopte
Volgens mensen uit zijn omgeving voelde Robert Jensen zich al geruime tijd niet goed. Hij sprak zelf over “medische klachten” die zich opstapelden en die hem dwongen om zijn leven drastisch te herzien. Jensen stond bekend als iemand die geen blad voor de mond nam, maar als het om zijn gezondheid ging, koos hij opvallend vaak voor vaagheid. Niet omdat hij het niet wilde delen, maar omdat hij — zoals hij zelf zei — bepaalde dingen liever privé hield.
Toch liet hij in zijn laatste uitzending meer los dan ooit tevoren. Op 31 december, oudejaarsavond, verscheen hij voor het eerst sinds oktober weer in beeld. Daarvoor had hij maandenlang alleen audio-uitzendingen gemaakt, omdat zijn lichaam het niet toeliet om volledige shows op te nemen. Het aantal afleveringen werd bewust teruggeschroefd om rust te creëren.
“Dit was echt een klotejaar”
In die oudejaarsuitzending keek Jensen terug op wat hij zelf zonder omwegen een “klotejaar” noemde. Hij sprak over een aaneenschakeling van problemen, zowel fysiek als mentaal, die zijn leven volledig hadden ontregeld. Het opvallende was dat hij aangaf dat die problemen juist begonnen waren nadat hij had besloten zijn leven gezonder in te richten.
Jensen stopte met alcohol, gooide zijn leefstijl drastisch om en viel aanzienlijk af. Voor veel mensen zou dat een positieve wending zijn, maar voor Jensen voelde het alsof zijn lichaam juist in opstand kwam. “De ene narigheid na de andere,” zo omschreef hij het zelf. Klachten die volgens hem onderling niet direct met elkaar te maken hadden, maar wel allemaal in korte tijd optraden.
Twijfels over zijn eigen lichaam
Tijdens de uitzending stelde Jensen zichzelf openlijk vragen die nu, achteraf gezien, extra schrijnend zijn. Hij vroeg zich af of het mogelijk was dat zijn lichaam reageerde op jarenlang ongezond leven, nu hij ineens de andere kant op was gegaan. In zijn kenmerkende, rauwe stijl zei hij:
“Misschien is het dan toch, als je heel gezond gaat leven, dat er bepaald vergif uit je lijf moet komen.”
Het was geen medische conclusie, maar een gedachte die liet zien hoe hij probeerde grip te krijgen op wat hem overkwam. Hij voelde dat er iets mis was, maar had geen duidelijke antwoorden.
Onderzoeken en medicatie: een innerlijke strijd
Wat Jensen precies mankeerde, bleef bewust onduidelijk. Hij gaf wel aan dat hij zich “van A tot en met Z” had laten onderzoeken. Artsen zouden hem hebben geadviseerd om medicatie te gebruiken om mogelijke complicaties te voorkomen. Daarbij ging het volgens Jensen onder meer om bètablokkers, een middel dat vaak wordt voorgeschreven bij hart- en vaatproblemen.
Maar Jensen twijfelde. Hij stond bekend om zijn wantrouwen tegenover medicijnen en gaf openlijk toe dat hij daar heftig op reageerde. “Ik wil zo min mogelijk medicijnen in me nemen,” zei hij. “Ik reageer altijd extreem op pillen.”
Die twijfel typeert Jensen: altijd kritisch, altijd vragend, ook richting medische autoriteit. Hij balanceerde tussen vertrouwen op artsen en vertrouwen op zijn eigen gevoel.
Geen depressie, wel confrontatie
Opvallend genoeg benadrukte Jensen dat hij ondanks alles niet depressief was. Integendeel zelfs. Hij sprak over inzichten, over reflectie en over het herijken van zijn leven. De medische tegenslag dwong hem om stil te staan bij zijn verleden, bij keuzes die hij had gemaakt en bij patronen die hij lange tijd had genegeerd.
Hij noemde het proces zwaar, maar ook leerzaam. Jensen sprak zelfs over toekomstplannen en liet weten dat hij “ready” was om er weer tegenaan te gaan. In zijn woorden wilde hij nog “20 tot 25 jaar vol gas leven”. Die uitspraak klinkt nu bijna onwerkelijk.
De laatste show krijgt een nieuwe betekenis
Het besef dat zijn optreden op oudejaarsavond zijn laatste zou zijn, maakt die uitzending voor veel kijkers en collega’s achteraf extra beladen. Story-hoofdredacteur Guido den Aantrekker verwoordde het treffend in Shownieuws:
“Als je nagaat dat Robert op oudejaarsavond zijn eerste show sinds lange tijd deed op zijn eigen platform, en achteraf ook zijn laatste. Hij sprak daar over hoe zwaar het jaar was geweest, vooral qua gezondheid. Alsof hij het bijna voelde aankomen.”
Volgens Den Aantrekker was Jensen in die periode intens bezig met zijn gezondheid, zijn lichaam en zijn toekomst. Niet vanuit angst, maar vanuit een drang om het leven weer volledig te omarmen.
Een man vol tegenstellingen
Robert Jensen was altijd een man van uitersten. Geliefd en verguisd, scherp en kwetsbaar, luidruchtig en introspectief. Zijn laatste maanden laten vooral die laatste kant zien. Een man die luisterde naar zijn lichaam, die probeerde te veranderen en die worstelde met onzekerheden die hij eerder misschien wegdrukte.
Zijn 0verlijden laat zien hoe onvoorspelbaar het leven kan zijn. Juist op het moment dat hij het gevoel had weer vooruit te kunnen kijken, werd alles abrupt stilgezet.
Reacties en nalatenschap
Sinds het nieuws bekend werd, stromen de reacties binnen. Van fans die met hem opgroeiden tot collega’s die hem als een unieke mediapersoonlijkheid beschouwen. Zijn broer Frank Dane sprak in een emotioneel bericht over warmte, verbondenheid en onvoorwaardelijke broederliefde.
Wat blijft, is het beeld van een man die tot het einde toe eerlijk was over zijn worstelingen. Iemand die zijn publiek niet alleen meenam in zijn meningen, maar ook — misschien wel voor het eerst — in zijn kwetsbaarheid.
Robert Jensen is er niet meer, maar zijn laatste woorden, twijfels en inzichten blijven hangen. En juist dat maakt zijn afscheid zo intens voelbaar.