Actueel
Spijtig: Jens Dendoncker moet ingrijpende beslissing nemen
De voorbije maanden was Jens Dendoncker nauwelijks van het televisiescherm weg te slaan. Elke vrijdagavond stond hij paraat als presentator van The Masked Singer, een programma dat miljoenen kijkers aan zich weet te binden en waarin Jens zich ontpopte tot een vaste waarde: scherp, snel en met die typische mix van ironie en warmte. Toch is televisie voor hem nooit het einddoel geweest. Hoe zichtbaar hij ook is op tv, in zijn hart blijft Jens in de eerste plaats comedian.
En precies die kant van zichzelf heeft hij de afgelopen tijd opnieuw volop omarmd. Achter de schermen werkte hij intens aan een gloednieuwe zaalshow met de veelzeggende titel Romantiek. Een voorstelling waarin humor en inhoud elkaar moeten versterken, en waarin Jens zijn publiek niet alleen wil laten lachen, maar ook wil meenemen in een onderwerp dat hem al jaren fascineert: kunst.
Comedian in hart en nieren
Wie Jens Dendoncker al langer volgt, weet dat hij meer is dan “de grappige man op tv”. Zijn comedy is vaak doorspekt met observaties over maatschappij, geschiedenis en cultuur. Met Romantiek wilde hij daar nog een stap verder in gaan. De show is opgevat als een speelse, maar inhoudelijke duik in de Romantiek als kunststroming: een periode vol grote emoties, dramatische contrasten en ontembare verbeeldingskracht.
Voor Jens is die stroming meer dan een historisch hoofdstuk uit een schoolboek. Het is een bron van inspiratie die verrassend actueel aanvoelt. Thema’s als individualisme, gevoel versus rede en de drang naar vrijheid sluiten naadloos aan bij hedendaagse vragen. In Romantiek wilde hij die ideeën vertalen naar een moderne comedyvoorstelling, toegankelijk voor een breed publiek, maar zonder zijn eigen nieuwsgierigheid te verloochenen.
Grote verwachtingen rond de première
De verwachtingen lagen dan ook hoog. De première stond oorspronkelijk gepland op 17 januari in Vooruit in Gent, een plek die voor veel artiesten symbool staat voor artistieke ambitie en culturele uitstraling. Voor Jens voelde het als de juiste locatie om een nieuwe fase in zijn carrière te markeren.
Fans hadden massaal tickets gekocht, nieuwsgierig naar wat hij dit keer zou brengen. De combinatie van comedy en kunst klonk voor velen als een gedurfde, maar intrigerende mix. Jens zelf sprak in eerdere interviews met zichtbaar enthousiasme over de voorstelling en de intensieve voorbereidingen die eraan voorafgingen.
De beslissing om uit te stellen
Toch kwam er deze week onverwacht nieuws. In een persoonlijke e-mail aan alle tickethouders liet Jens weten dat de start van zijn tournee wordt uitgesteld. Geen kleine verschuiving van enkele dagen, maar een ingreep die meer dan tien geplande shows treft.
“Ik kom met ambetant nieuws,” schrijft hij eerlijk. “De start van mijn tour Romantiek zal met enkele weken worden uitgesteld. De voorbije try-outs hebben aangetoond dat de voorstelling simpelweg nog niet goed genoeg is.”
Het zijn woorden die getuigen van zelfkritiek en artistieke eerlijkheid. In plaats van door te zetten omdat de agenda het dicteert, kiest Jens ervoor om pas naar buiten te komen wanneer hij volledig achter zijn werk staat.
Kwaliteit boven alles
Die keuze zegt veel over hoe Jens naar zijn vak kijkt. Comedy is voor hem geen vrijblijvend entertainment, maar een ambacht dat tijd, precisie en voortdurende bijsturing vraagt. Try-outs zijn bedoeld om te testen, te schaven en soms ook om vast te stellen dat iets nog niet werkt zoals gehoopt.
“Ik wil alleen maar met een show op tour gaan die af is,” schrijft hij verder. “Die goed genoeg is en waarmee ik een zo breed mogelijk publiek kan doen lachen én enthousiasmeren voor wat al twintig jaar mijn andere grote passie is: kunst.”
Het is een duidelijke verklaring van intentie. Romantiek moet geen half afgewerkt compromis worden, maar een voorstelling die inhoud en humor op het juiste niveau samenbrengt.
Meer dan tien shows geschrapt
De praktische gevolgen zijn niet min. Door het uitstel worden meer dan tien shows geannuleerd. Voor veel fans is dat teleurstellend, zeker voor wie lang had uitgekeken naar de première. Jens is zich daar duidelijk van bewust en benoemt dat ook expliciet.
“Ik snap dat dit erg vervelend is,” schrijft hij. “Maar de voorstelling ligt me te na aan het hart om hem op jullie los te laten wanneer ik zelf het gevoel heb dat ik beter kan.”
Die zin vat misschien wel het beste samen waarom hij deze beslissing neemt. Het gaat niet om gemak, maar om betrokkenheid. De show betekent te veel voor hem om er genoegen mee te nemen dat ze ‘net goed genoeg’ is.
Een nieuwe premièredatum
De nieuwe premièredatum is vastgelegd op 25 februari. Dat geeft Jens enkele extra weken om te herschrijven, te schrappen, toe te voegen en opnieuw te testen. In comedy kan een kleine aanpassing een wereld van verschil maken, en die tijd wil hij zichzelf gunnen.
Voor het publiek betekent het vooral dat ze iets langer moeten wachten, maar waarschijnlijk ook dat ze straks een sterkere voorstelling te zien krijgen. Een uitstel dat, achteraf bekeken, misschien wel de beste keuze blijkt.
Openheid als handelsmerk
Wat opvalt, is de manier waarop Jens communiceert over het uitstel. Geen vaag persbericht, geen technische uitleg, maar een open en persoonlijke boodschap. Hij betrekt zijn publiek in het proces en laat zien dat ook achter een succesvolle carrière twijfel en perfectionisme schuilgaan.
Dat past bij het beeld dat veel mensen van hem hebben: iemand die zichzelf niet te serieus neemt, maar zijn werk wel. Die combinatie maakt hem herkenbaar en geliefd, zowel op televisie als in het theater.
Humor tot het einde
Zelfs in het uitstel weet Jens humor te verwerken. Hij sluit zijn bericht af met een knipoog: “Als het een schrale troost mag zijn: mijn voornemen voor het nieuwe jaar is alvast werk maken van beter timemanagement.” Een relativerende noot die de teleurstelling verzacht en tegelijk zijn zelfspot onderstreept.
Vooruitblik
Voorlopig blijft Jens dus nog even sleutelen aan Romantiek. De extra tijd biedt ruimte om de voorstelling te laten rijpen, om de balans tussen lachen en leren perfect af te stemmen. En wie weet levert dat straks een show op die niet alleen grappig is, maar ook bijblijft.
Eén ding is duidelijk: of hij nu op televisie staat of in het theater, Jens Dendoncker kiest bewust voor kwaliteit. En soms betekent dat dat je even op de rem moet gaan staan, zodat je later met volle overtuiging vooruit kunt.
Elke winter duikt het weer op: het hardnekkige idee dat werknemers in Nederland bij extreem winterweer automatisch recht hebben op een gratis vrije dag. Zodra sneeuw, ijs en snijdende kou het land in trekken, verschijnen er berichten op sociale media waarin wordt gesuggereerd dat werken “officieel niet mag” onder een bepaalde temperatuur. Toch is de werkelijkheid een stuk complexer. Het verschil tussen wat mensen denken dat hun recht is, wat wettelijk is vastgelegd en wat in de praktijk gebeurt, blijkt groter dan vaak wordt aangenomen.
De kou van vandaag maakt dat onderwerp opnieuw actueel. In grote delen van het land ligt de gevoelstemperatuur ruim onder nul. Voor veel mensen betekent dat hooguit een extra trui of een korte wandeling naar de laptop aan de keukentafel. Maar voor anderen is het dagelijkse realiteit om buiten te werken in wind, sneeuw en gladheid. Juist dat contrast zorgt ieder jaar opnieuw voor discussie.
Wat de wet wel en niet regelt bij winterweer
Een belangrijk misverstand is dat er in Nederland een vaste temperatuurgrens zou bestaan waarbij werken automatisch stopt. Zo’n regel is er niet. Er bestaat geen wet die zegt dat werknemers bij sneeuw of vorst recht hebben op een vrije dag. Winterweer op zichzelf is dus geen geldige reden om zonder overleg thuis te blijven.
De belangrijkste juridische basis ligt in de Arbeidsomstandighedenwet, beter bekend als de Arbowet. Deze wet verplicht werkgevers om te zorgen voor veilige en gezonde werkomstandigheden. Dat betekent dat zij moeten beoordelen of het werk onder de heersende omstandigheden verantwoord kan worden uitgevoerd.
Wanneer kou, sneeuw of gladheid leidt tot onveilige situaties, moet een werkgever maatregelen nemen. Dat kan variëren van het aanpassen van werkzaamheden tot het tijdelijk stilleggen van het werk. Het uitgangspunt is altijd veiligheid, niet comfort.
Geen vrijbrief om zelf thuis te blijven
Dat betekent echter niet dat een werknemer zelfstandig mag besluiten om niet te komen werken zodra het koud aanvoelt. De beoordeling ligt niet eenzijdig bij de werknemer. Er moet sprake zijn van aantoonbare risico’s. Denk aan gladde werkplekken, bevroren steigers, verminderde grip of omstandigheden waarin beschermende middelen onvoldoende zijn.
Pas wanneer duidelijk is dat het werk niet veilig kan worden uitgevoerd, sta je juridisch sterk. Overleg met de werkgever is daarbij essentieel. Wie zonder afstemming wegblijft, kan in sommige gevallen zelfs in de problemen komen.
De rol van gevoelstemperatuur
In discussies over werken bij winterweer komt vaak één specifieke grens terug: een gevoelstemperatuur van min zes graden. Die waarde is geen landelijke wet, maar komt voort uit cao-afspraken, vooral in sectoren waar buitenwerk centraal staat.
Gevoelstemperatuur is iets anders dan de temperatuur die op de thermometer staat. Wind, luchtvochtigheid en open terrein zorgen ervoor dat kou veel intenser wordt ervaren door het menselijk lichaam. Het KNMI gebruikt deze maat om aan te geven hoe belastend het weer daadwerkelijk is.
Bij harde wind kan een temperatuur net onder nul al aanvoelen als strenge vorst. Dat vergroot het risico op lichamelijke klachten en maakt veilig werken lastiger.
Grote verschillen tussen beroepen
De impact van winterweer verschilt sterk per beroep. Voor veel kantoorfuncties is werken bij kou nauwelijks een probleem. Dankzij thuiswerken blijft het werk doorgaan, ongeacht sneeuw of gladheid. Het grootste ongemak is vaak logistiek: hoe kom je veilig aan boodschappen of naar afspraken.
Voor mensen met een fysiek beroep ligt dat totaal anders. Bouwvakkers, hoveniers, wegwerkers en dakdekkers werken in omstandigheden waar kou en gladheid directe risico’s opleveren. Bevroren ondergronden, natte materialen en beperkte bewegingsvrijheid door dikke kleding vergroten de kans op ongelukken.
Juist voor deze groepen zijn aanvullende afspraken gemaakt in cao’s.
Wat cao’s vastleggen bij extreme kou
Omdat de wet geen vaste temperatuurgrenzen kent, vullen cao’s dit deels in. Vooral in sectoren waar buitenwerk de norm is, bestaan duidelijke winterregelingen. De bouwsector is daarvan het bekendste voorbeeld.
In deze sector is vastgelegd dat het werk kan worden stilgelegd bij een gevoelstemperatuur van min zes graden of lager. Ook andere onveilige omstandigheden, zoals gladde looppaden of een sneeuwlaag die niet veilig kan worden verwijderd, kunnen reden zijn om te stoppen.
Daarnaast moet de werkgever zorgen voor adequate beschermende kleding. Als die ontbreekt, is doorwerken niet toegestaan. Veiligheid staat voorop.
Alternatief werk en overleg
Wanneer het buitenwerk wordt stilgelegd, betekent dat niet automatisch dat een werknemer niets hoeft te doen. Werkgevers zijn verplicht te kijken naar vervangende werkzaamheden. Dat kan binnenwerk zijn of taken op een andere locatie.
Pas wanneer er geen veilig alternatief beschikbaar is, kan thuisblijven aan de orde zijn. Ook dit gebeurt altijd in overleg. Het idee van “gratis vrij” is daarmee vaak een misleidende vereenvoudiging.
Hoe zit het met loon bij winterse werkstops?
Een veelgestelde vraag is of een werkstop door winterweer gevolgen heeft voor het salaris. In veel gevallen blijft het loon (deels) doorlopen, maar ook hier spelen sectorafspraken een grote rol.
In de bouw geldt bijvoorbeeld dat de werkgever bij vorstverlet de eerste dagen het loon doorbetaalt. Duurt de situatie langer, dan kan een speciale regeling ingaan waarbij een deel van de loonkosten wordt opgevangen. Werknemers ontvangen dan meestal een percentage van hun loon, soms aangevuld tot het normale niveau.
Dit soort regelingen bestaan niet in alle sectoren. Daarom is het belangrijk om niet af te gaan op verhalen van anderen. Wat voor de ene beroepsgroep geldt, kan voor een andere totaal anders zijn.
Waarom het verschil soms oneerlijk voelt
Voor veel mensen voelt het scheef dat de één bij winterweer thuis mag blijven terwijl de ander gewoon doorwerkt. Toch is dat verschil juridisch goed te verklaren. Het draait niet om kou als zodanig, maar om de risico’s die het werk met zich meebrengt.
Een administratief medewerker kan veilig werken achter een scherm, zelfs bij strenge vorst. Voor iemand die op hoogte werkt of zware machines bedient, zijn de risico’s aanzienlijk groter. Dat onderscheid is niet nieuw, maar door de toename van thuiswerken wel zichtbaarder geworden.
Wat kun je als werknemer zelf doen?
Wie te maken krijgt met extreem winterweer doet er verstandig aan de eigen cao te raadplegen. Daarin staat vaak duidelijk beschreven wat wel en niet mag bij kou, sneeuw en gladheid. Vakbonden kunnen hierbij extra uitleg geven.
Daarnaast is open overleg met de werkgever cruciaal. Door samen te kijken naar veiligheid, alternatieven en afspraken voorkom je misverstanden. Zomaar wegblijven is zelden de beste optie.
Het is belangrijk om te beseffen dat veiligheid altijd zwaarder weegt dan productiviteit. Als omstandigheden gevaarlijk zijn, mag dat worden benoemd. Dat is geen teken van onwil, maar een legitiem recht.
Realisme in plaats van geruchten
Het idee van een automatische wintervrije dag klinkt aantrekkelijk, maar klopt niet met de werkelijkheid. Nederland kent geen algemene regel die werken bij sneeuw of vorst verbiedt. Wat er gebeurt, hangt af van sector, afspraken en veiligheid op de werkplek.
Extreme kou maakt de verschillen tussen beroepen zichtbaarder, maar die verschillen zijn niet willekeurig. Ze zijn gebaseerd op risico’s en verantwoordelijkheid. Wie weet waar hij of zij recht op heeft en dat bespreekbaar maakt, staat sterker dan iemand die zich laat leiden door hardnekkige winterverhalen.
De winter laat zich niet plannen, maar duidelijke afspraken over werk en veiligheid wel. Juist nu het weer zich van zijn strengere kant laat zien, is het belangrijk om feit en fictie van elkaar te blijven onderscheiden.