Actueel
Monique en Mike Hansler compleet gesloopt na eerste aflevering van De Hanslers!
De Hanslers openen met een klap: première veroorzaakt stortvloed aan kritiek, frustratie en fascinatie
Maandagavond was het zover: de eerste aflevering van De Hanslers: van de Piste naar de Playa ging in première, met moeder Monique Hansler als absolute spil van het programma. De verwachtingen waren hoog, de ophef vooraf enorm, en de reacties na afloop allesbehalve mild. Het publiek had zich al flink opgewarmd nadat de afgelopen weken meerdere fragmenten uitlekten en Denise — de ex-vriendin van Mike — publiekelijk haar verhaal deed over de relatiebreuk en de spanningen met Monique. De serie begon dus niet met een schone lei, maar met een reeds rokend vuurtje waarop de eerste aflevering alleen maar meer olie gooide.

Het werd een televisieavond waar menig kijker nog lang niet over uitgepraat raakt. Niet alleen kijkers, maar ook televisiemakers, columnisten en mediawatchers hebben hun oordeel klaar. En dat oordeel is onverbiddelijk: De Hanslers is een programma dat je óf mateloos intrigeert, óf diep irriteert — maar vrijwel niemand laat het onberoerd.
Kritiek vanaf minuut één: Monique bepaalt de sfeer, en dat valt verkeerd
De toon werd direct gezet door Mo zelf, die in de eerste aflevering scherp, direct en zeer aanwezig is. Haar persoonlijkheid domineerde de aflevering volledig. Voor sommige kijkers is die uitgesproken houding vermakelijk — maar de meerderheid lijkt zich vooral enorm te ergeren.
De Telegraaf vatte het sentiment hard samen:
“Vier verhuiswagens nog niet genoeg voor het ego van schoonloeder Monique. Het programma heeft een hoog irritainment-gehalte.”
Volgens de krant lijkt Monique’s gedrag zó uitgesproken dat je bijna hoopt dat het gespeeld is. Maar, zoals De Telegraaf opmerkt: “Iets doet vermoeden dat dat niet het geval is.”
En precies daar schuilt de kracht én de valkuil van het programma. De Hanslers zet een familie neer zoals ze is — inclusief fricties, directheid en botsende karakters. Voor realitytelevisie kan dat heerlijk rauw zijn, maar het kan ook de grens van ongemak overschrijden voor de kijker.

Victor Vlam: “Extreem eentonig door één dominant karakter”
Mediakenner Victor Vlam sluit zich bij de kritiek aan. Volgens hem is het centrale probleem van De Hanslers dat Monique zó dominant is dat alle andere persoonlijkheden in het niets verdwijnen.
“Het probleem met De Hanslers is dat Monique irritant dominant is en er geen andere uitgesproken karakters tegenover staan. Het is daarom extreem eentonig.”
Volgens Vlam lijkt het format te hangen op de frictie, maar omdat die frictie voortdurend uit dezelfde hoek komt, mist het programma balans. Je ziet één spanningslijn, maar geen tegenkleur — iets wat reality-tv vaak juist sterk maakt.
Ook hij merkt op dat het programma voor hem aanvoelde alsof er behoorlijke regiehanden in zaten:
“Een verhuiswagen die te klein is, een aanbetaling die zogenaamd niet is voldaan… dat zijn klassieke trucs waarmee realityseries kunstmatig spanning proberen te creëren.”
Of het daadwerkelijk zo ontworpen is of dat de gebeurtenissen simpelweg toevallig dramatisch uitpakken, blijft onduidelijk. Maar voor veel kijkers voelt de chaos te toevallig.

Johan Derksen: kritisch, maar tóch verslaafd
Tijdens de uitzending van Vandaag Inside kwam Johan Derksen met forse woorden, maar tegelijkertijd met een opvallende bekentenis: juist omdat het programma hem zo frustreert, blijft hij kijken.
Volgens hem is Monique het prototype van “de lastigste schoonmoeder die je je kunt voorstellen”, wat door veel kijkers herkend wordt. Hij noemt Mike “een weinig daadkrachtige zoon” en ziet dat vader Peter nauwelijks aanwezig is in de dynamiek. Over Denise — die inmiddels de ex van Mike is — zegt hij dat zij in een kwetsbare positie zat, maar door Monique weinig ruimte kreeg.
Derksen vatte het spottend samen:
“Het is allemaal zó irritant dat je automatisch blijft kijken. Je kunt je er zó aan ergeren dat je elke week inschakelt.”
Dat paradoxale effect is bekend in televisieland: irritatie is soms net zo’n sterke kijkmotivatie als sympathie.

Tv-columnist Alex Mazereeuw: ‘Het voelt moreel ongemakkelijk’
Ook tv-recensent Alex Mazereeuw van De Volkskrant was niet mild. Hij ziet in de timing en opzet van de serie iets dat schuurt. Vooral de manier waarop de relatiebreuk tussen Mike en Denise plotseling naar voren kwam vlak voor de première, stoort hem enorm.
“Ik krijg er een vies gevoel bij, omdat die relatiebreuk nu als een soort pr-middel wordt ingezet. Moeten we daar nu lekker mee vermaakt worden?”
Volgens hem voelt het alsof een persoonlijk drama commercieel wordt benut. Dat roept bij kijkers én critici morele vragen op. Toch ziet ook Mazereeuw de aantrekkingskracht van het format, hoe moe hij er zelf ook van wordt:
“Ik word al moe van het programma voor het begonnen is.”
Publieksreacties: frustratie, verbazing en toch… veel kijkers
Online werd de première het gesprek van de avond. De hashtag #DeHanslers explodeerde op X met duizenden berichten die varieerden van humoristisch en cynisch tot uitgesproken kritisch.
Veel kijkers reageerden verbaasd over hoe direct de sfeer in het gezin is. De spanning tussen Monique en Denise was zichtbaar. De soms harde opmerkingen van Monique werden breed gedeeld en besproken.
Hoewel sommige reacties te ver gingen — iets waar programmamakers zich zorgen om maken — was de algemene tendens dat het publiek zich vooral niet kon voorstellen hoe intens de dynamiek in het gezin was.
De kijker zat er klaar voor, mét popcorn, maar voelde tegelijkertijd ongemak.
Waarom De Hanslers ondanks alles een televisiehit kan worden
De reeks bevat precies de ingrediënten die een realityserie nodig heeft om in het geheugen te blijven hangen:
-
sterke karakters
-
onderlinge frictie
-
herkenbare emoties
-
een vleug exotische setting (de beachclub in Spanje)
-
en net genoeg chaos om te blijven kijken
Vergelijkbare series zoals De Meilandjes en Chateau Bijstand bewezen al dat Nederland dol is op uitgesproken families die hun leven zonder filter delen. De Hanslers doen hetzelfde, maar op een rauwere, directere manier.
Dat kan zorgen voor langdurige kijkcijfers — of juist voor een snelle afhakerij, als de irritatie de overhand neemt.
Wat gaan de kijkcijfers doen?
Vandaag worden de definitieve cijfers van de première verwacht. De verwachting onder mediakenners is dat de eerste aflevering dankzij alle ophef en nieuwsgierigheid “redelijk tot goed” zal hebben gescoord.
Maar de cruciale vraag blijft: blijft het publiek terugkomen?
Zowel Nijkamp als Derksen denkt dat de reacties, hoe kritisch ook, juist zorgen voor een hoger kijkpercentage in de tweede aflevering. Wie zich ergert, kijkt immers opnieuw mee — dat is de paradox van reality-tv.
Conclusie: De Hanslers heeft de aandacht, maar betaalt een prijs
De eerste aflevering heeft precies gedaan wat een realityserie wil: mensen laten praten. De kritiek is stevig, de meningen zijn scherp, maar het programma is allesbehalve saai.
Monique is een centrale figuur die polariseert — maar in televisieland is dat vaak precies wat werkt.
Nu is het aan SBS6 om te zorgen dat dit geen kortstondige hype wordt, maar een blijvend kijkcijferkanon. Eén ding is zeker: De Hanslers is niet onopgemerkt begonnen — en Nederland kijkt massaal mee, of het nu met plezier of ergernis is.
Actueel
10 veiligste plekken op heen te gaan als de Derde Wereldoorlog uitbreekt

Waar ben je het veiligst bij wereldwijde spanningen? Deze plekken worden vaak genoemd
Het is geen onderwerp waar mensen graag bij stilstaan, maar door de huidige internationale spanningen vragen steeds meer mensen zich af: waar zou je relatief veilig zijn als de wereld in een grote crisis belandt?
Van conflicten in verschillende regio’s tot geopolitieke spanningen tussen grootmachten – het nieuws zorgt ervoor dat dit soort vragen vaker opduiken. Hoewel niemand met zekerheid kan voorspellen wat er gebeurt, kijken experts wel naar bepaalde factoren die invloed hebben op veiligheid.

Is er echt een veilige plek?
De eerlijke conclusie is dat er geen plek bestaat die volledig onaangetast blijft bij een grootschalige wereldwijde crisis. Toch zijn er regio’s die vaak worden genoemd als relatief veilig.
Dat heeft te maken met factoren zoals:
-
geografische isolatie
-
politieke neutraliteit
-
toegang tot voedsel en grondstoffen
-
beperkte strategische waarde
Hieronder vind je een overzicht van plekken die regelmatig worden genoemd in dit soort analyses.
Nieuw-Zeeland: afgelegen en zelfvoorzienend
Nieuw-Zeeland wordt vaak gezien als een van de meest gunstige locaties. Het land ligt ver van grote conflictgebieden en heeft relatief weinig strategische doelen.
Daarnaast is het grotendeels zelfvoorzienend op het gebied van voedsel en energie. De combinatie van afstand, stabiliteit en natuurlijke rijkdom maakt het aantrekkelijk in dit soort scenario’s.
IJsland: vrede en natuurlijke energie
Ook IJsland scoort hoog op lijsten van rustige en stabiele landen. Het land staat bekend om zijn hoge positie in internationale vredesindexen.
Dankzij de ligging in de Noord-Atlantische Oceaan en de aanwezigheid van geothermische energiebronnen heeft IJsland een sterke basis voor zelfvoorziening.
Chili: natuurlijke bescherming
Chili profiteert van een unieke geografische ligging. Aan de ene kant ligt het Andesgebergte, aan de andere kant de Stille Oceaan.
Deze natuurlijke barrières zorgen voor isolatie en bescherming. Daarnaast beschikt het land over sterke landbouw en infrastructuur.
Botswana en zuidelijk Afrika
In zuidelijk Afrika wordt Botswana vaak genoemd als stabiel en relatief rustig.
Ook landen zoals Namibië en afgelegen gebieden in Zuid-Afrika bieden ruimte, natuurlijke hulpbronnen en minder geopolitieke druk.
Bhutan: verborgen in de bergen
Bhutan ligt verscholen in de Himalaya en staat bekend om zijn isolatie en neutraliteit.
Het bergachtige terrein maakt het moeilijk bereikbaar, wat het een natuurlijke bescherming geeft.
Zwitserland: neutraliteit en voorbereiding
Zwitserland is al eeuwenlang neutraal en staat bekend om zijn uitgebreide voorbereiding op noodsituaties.
Veel gebouwen beschikken over schuilmogelijkheden en het land produceert een groot deel van zijn eigen voedsel.
Antarctica: extreem maar afgelegen
Antarctica is geen land, maar wel een van de meest afgelegen plekken op aarde.
Er is geen permanente bevolking en geen militaire aanwezigheid. Overleven is er echter extreem uitdagend zonder voorbereiding.
Argentinië: ruimte en voedsel
Argentinië beschikt over enorme landbouwgebieden en veel natuurlijke hulpbronnen.
Die combinatie maakt het land relatief veerkrachtig in tijden van wereldwijde onzekerheid.
Fiji en eilandstaten in de Stille Oceaan
Eilandstaten zoals Fiji, Samoa en Kiribati liggen ver van grote machtsblokken.
Hun beperkte strategische waarde en geïsoleerde ligging maken ze relatief onopvallend op het wereldtoneel.
Canada: uitgestrekte natuur
Canada is enorm groot en kent uitgestrekte, dunbevolkte gebieden.
Vooral het noorden en afgelegen regio’s bieden ruimte, schoon water en natuurlijke hulpbronnen.
Kleine eilandstaten: onopvallend maar
zelfvoorzienend
Kleine landen zoals Tuvalu hebben weinig geopolitieke invloed.
Juist dat maakt ze minder zichtbaar en mogelijk minder betrokken bij grote conflicten.
Waarom deze plekken opvallen
Wat al deze locaties gemeen hebben:
-
ze liggen ver van grote machtscentra
-
ze hebben natuurlijke hulpbronnen
-
ze zijn relatief stabiel
-
ze hebben weinig strategisch belang
Dat maakt ze interessant in theoretische scenario’s.

Conclusie
Hoewel het geen prettig onderwerp is, laat dit overzicht zien dat bepaalde plekken op aarde relatief beter voorbereid lijken op wereldwijde onzekerheid.
Toch blijft één ding belangrijk: absolute veiligheid bestaat niet. De wereld is verbonden, en gebeurtenissen op één plek kunnen overal impact hebben.
Wat deze lijst vooral laat zien, is hoe belangrijk stabiliteit, samenwerking en voorbereiding zijn — waar je ook bent.



























