Actueel
Julie Vanloo heeft slecht nieuws te melden: “Ik vecht ertegen”
Julie Vanloo openhartig over mentale strijd: “Ik vecht tegen mezelf, maar ik blijf geloven in mijn passie”
Ze is een van de meest herkenbare gezichten van het Belgische basketbal: Julie Vanloo, publiekslieveling, international bij de Belgian Cats en trotse fan van Club Brugge. Met haar enthousiasme, flair en emotionele authenticiteit veroverde ze niet alleen het hart van sportfans, maar ook dat van vele gewone mensen die zich herkennen in haar verhaal van doorzettingsvermogen en kwetsbaarheid.
Toch toont Julie in haar nieuwste vlog een kant van zichzelf die het publiek minder vaak te zien krijgt. De 32-jarige guard, die dit seizoen uitkomt voor het Turkse Mersin, deelt openhartig hoe moeilijk de voorbije maanden voor haar zijn geweest — zowel op sportief als mentaal vlak.
Een overgang vol uitdagingen
Na een intens seizoen in de WNBA bij de LA Sparks, verhuisde Julie afgelopen zomer naar Turkije. Op papier leek het een logische stap in haar carrière: een sterke competitie, een ambitieuze club, nieuwe kansen. Maar in werkelijkheid bleek de overgang zwaarder dan verwacht.
“Het was een emotionele zomer,” vertelt Julie in haar vlog. “Ik heb veel meegemaakt, en sommige dingen draag ik nog steeds met me mee.”
De video, waarin ze tussen glimlach en ernst heen en weer beweegt, geeft een eerlijk beeld van hoe dun de lijn kan zijn tussen succes en overbelasting. Ze zegt dat ze vaak tegen een “innerlijke muur” botst, en dat het niet eenvoudig is om mentaal scherp te blijven na zo’n turbulent jaar.
De nasleep van een moeilijke zomer
Een van de meest pijnlijke momenten voor Julie was haar onverwachte afscheid bij de Golden State Valkyries, het WNBA-team dat haar kortstondig had binnengehaald. Na een periode van hoop en verwachtingen kwam de teleurstelling hard aan toen ze te horen kreeg dat ze niet langer deel zou uitmaken van het team.
“Mentaal was dat zwaar,” zegt ze. “Ik heb het echt moeilijk gehad. Je denkt: wat heb ik verkeerd gedaan? Waarom lukt het niet zoals ik wil?”
Dat soort gedachten bleven aan haar knagen, ook tijdens haar eerste maanden in Turkije. “Ik overdenk alles wat ik doe,” vertelt ze eerlijk. “Ik probeer vrij te basketballen, maar soms zit ik gevangen in mijn hoofd. Dan vecht ik tegen mezelf en tegen mijn gedachten.”
Een glimlach met betekenis
Wie Julie volgt op sociale media, ziet vaak een stralende vrouw vol energie en humor. Maar in haar vlog wil ze tonen dat die glimlach niet altijd vanzelfsprekend is.
“De beelden tonen me lachen,” zegt ze, “maar achter die lach schuilt soms vermoeidheid, twijfel of verdriet. Dat is oké, maar ik wil er eerlijk over zijn.”
Die openheid maakt haar geliefd bij fans. In een sportwereld die vaak draait om prestaties en perfectie, brengt Julie een ander geluid: dat van menselijkheid. Ze toont dat topsport niet alleen draait om winnen, maar ook om omgaan met druk, teleurstelling en herstel.
Basketbal als uitlaatklep
Ondanks haar moeilijke periode blijft basketbal haar grootste houvast. “Op het veld voel ik me vrij,” vertelt Julie. “Zelfs als mijn hoofd vol zit, helpt spelen me om alles even los te laten.”
Bij Mersin, haar huidige club in de Turkse eerste klasse, probeert ze haar ritme weer te vinden. De ploeg staat op dit moment zesde in de competitie en Julie geeft aan dat ze zich langzaam beter begint te voelen.
“Ik ben nog niet op mijn top,” zegt ze, “maar ik werk eraan. Elke training is een stap vooruit. Ik wil weer de Julie zijn die met plezier speelt, niet met druk.”
De kracht van kwetsbaarheid
Door open te praten over haar mentale strijd, breekt Julie een belangrijk taboe. In de sportwereld wordt mentaal welzijn vaak onderbelicht, terwijl het een cruciale rol speelt in prestaties én persoonlijke groei.
“Mensen denken soms dat topsporters supermensen zijn,” zegt ze. “Maar we hebben allemaal onze momenten van twijfel. Het verschil zit erin hoe je ermee omgaat.”
Haar eerlijkheid inspireert niet alleen andere atleten, maar ook fans die haar zien als voorbeeld. Ze benadrukt dat het oké is om hulp te vragen of om te erkennen dat het even niet goed gaat.
“Het belangrijkste is om te blijven praten,” zegt Julie. “Dat helpt meer dan zwijgen en alles opkroppen.”
Een leven tussen landen en emoties
De Belgische basketbaltopper leeft al jaren een internationaal bestaan. Ze speelde eerder in landen als Frankrijk, Spanje, Italië en de Verenigde Staten. Die avonturen brachten haar veel ervaring, maar ook momenten van eenzaamheid.
“Het klinkt glamoureus om overal te spelen, maar het is soms ook zwaar,” legt ze uit. “Je verlaat telkens je vrienden, je familie, je vertrouwde omgeving. Dat doet iets met je.”
Daarom waardeert Julie haar momenten in België extra hard. Deze week is ze terug in eigen land voor wedstrijden met de Belgian Cats, de nationale ploeg waarvoor ze al jarenlang met trots speelt. “Thuis zijn geeft me energie,” vertelt ze. “Hier voel ik me omringd door warmte, door mensen die me echt kennen.”
Trouw aan blauw-zwart
Wat velen verrassend vinden, is dat Julie naast haar passie voor basketbal ook een uitgesproken voetbalfan is. Al sinds haar jeugd volgt ze Club Brugge, en ze noemt zichzelf “blauw-zwart tot in de kern.”
“Ik volg elke match,” lacht ze. “Zelfs als ik in het buitenland zit, kijk ik online of via samenvattingen. Club Brugge is een stukje thuis voor mij.”
Toch erkent ze dat haar sportieve identiteit soms wankelt wanneer het privé of mentaal moeilijk gaat. “Er zijn momenten dat ik me afvraag wie ik ben buiten het basketbal en de sportwereld,” zegt ze. “Maar dat hoort bij groeien. Ik leer mezelf steeds beter kennen.”
Hoop en perspectief
Hoewel de afgelopen maanden zwaar waren, straalt Julie’s verhaal hoop uit. Ze is vastbesloten om sterker terug te keren, niet alleen fysiek maar ook mentaal.
“Ik leer om zachter te zijn voor mezelf,” zegt ze. “Om fouten toe te laten, om rust te nemen. Ik weet nu dat veerkracht niet betekent dat je altijd sterk moet zijn, maar dat je telkens weer opstaat.”
Die mentaliteit typeert haar al sinds het begin van haar carrière. Van het meisje dat droomde van de nationale ploeg tot de volwassen vrouw die nu anderen inspireert met haar eerlijkheid — Julie Vanloo blijft een toonbeeld van passie en doorzettingsvermogen.
Slot: een verhaal van moed
Met haar vlog toont Julie Vanloo dat zelfs in een wereld van glans en succes de mens achter de atleet telt. Haar verhaal gaat niet alleen over sport, maar over het leven zelf — over vallen, opstaan en blijven geloven in wat je doet.
“Ik vecht tegen mezelf, maar ik geef niet op,” besluit ze. “Ik blijf zoeken naar vrijheid, op en naast het veld. En ik weet dat die er weer komt.”
Haar woorden raken, omdat ze zo herkenbaar zijn. Iedereen kent momenten van twijfel, maar Julie laat zien dat eerlijkheid en veerkracht de sleutel zijn om door te gaan. En misschien is dat wel haar grootste overwinning tot nu toe.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.