Actueel
Ray Verhaeghe (99) diep geraakt na dramatisch nieuws: “Dit is zo oneerlijk”
Ray Verhaeghe bijna 100: “Iedereen met wie ik binding had, valt weg – maar ik klaag niet”
De meeste mensen hopen gezond oud te worden, maar weinigen bereiken de gezegende leeftijd van 100 jaar. Voor Ray Verhaeghe, al jarenlang bekend als Albert in de populaire soap Familie, is die bijzondere mijlpaal inmiddels in zicht. In maart 2026 mag de geliefde acteur honderd kaarsjes uitblazen. In een openhartig gesprek met Het Nieuwsblad blikt hij terug op een leven vol hoogtepunten, maar ook met het nodige verlies.
Ray vertelt zonder omwegen over het ouder worden, de mensen die hij onderweg moest loslaten, en de kracht die hij telkens weer vindt om verder te gaan. Zijn verhaal is er één van herinnering, nuchterheid en stille bewondering voor het leven.
Een eeuw vol verhalen
Ray Verhaeghe werd geboren in 1926, in een wereld die inmiddels nauwelijks nog te vergelijken is met de onze. De oorlog, de wederopbouw, de opkomst van televisie en zijn latere carrière in theater en op het scherm – hij heeft het allemaal meegemaakt.
Als acteur brak hij op latere leeftijd écht door bij het grote publiek, met zijn vaste rol in Familie. Zijn personage Albert werd geliefd bij jong en oud, en Ray groeide uit tot een vaste waarde op het Vlaamse scherm. Toch is hij altijd bescheiden gebleven over zijn succes.
“Dat ik dit allemaal nog mag meemaken, is een geschenk,” zegt hij. “Maar het ouder worden heeft ook een keerzijde.”
Het stille afscheid van dierbaren
In het gesprek met Het Nieuwsblad vertelt Ray openlijk over de mensen die hij door de jaren heen heeft moeten missen. “Mijn moeder werd 91 jaar. Mijn vader stierf veel vroeger, hij was pas 65. Zijn hart begaf het. Dat gebeurde net voor mijn huwelijk. Vandaag zouden dokters een stent plaatsen, maar toen kon dat nog niet.”
Het overlijden van zijn vader markeerde het begin van een lange rij afscheid. Zijn broers zijn intussen ook niet meer onder ons, net als enkele goede vrienden. Eén naam noemt hij met bijzonder veel liefde en weemoed: Marcel Peeters, de vader van zanger en presentator Bart Peeters.
“Marcel was mijn beste vriend. We hadden een diepe band. En ook hij is er niet meer,” zegt Ray met stille ernst. “Het is pijnlijk om te merken dat steeds meer mensen uit je leven verdwijnen. Iedereen met wie ik binding had, valt weg.”
Herkenning in het verdriet van anderen
Hoewel hij zelf zijn hoge leeftijd als een voorrecht ziet, is Ray niet ongevoelig voor het verdriet van anderen. Een recent nieuwsfeit greep hem dan ook onverwacht diep aan: de medische situatie van zanger Freek Rikkerink, die samen met zijn vrouw Suzan een geliefd muzikaal duo vormt.
“Wist je dat ik dagenlang gepiekerd heb over het nieuws rond Freek?” vertelt Ray. “De diagnose van uitgezaaide longkanker bij zo’n jonge man, aan het begin van een gezinsleven… Dat voelt zo onrechtvaardig. En dan besef je des te meer hoe bijzonder het is dat ik hier nog ben, in redelijke gezondheid.”
Voor Ray is het verdriet van een ander geen ver-van-mijn-bedshow. Hij leeft mee, voelt mee. “Ieder verlies, ook al is het van iemand die ik niet persoonlijk ken, herinnert me eraan dat het leven kostbaar is.”
Niet klagen, maar waarderen
Toch weigert Ray om verbitterd te worden. Ondanks het gemis blijft hij zichzelf voeden met dankbaarheid. “Het doet mij stilstaan bij de fase van mijn leven, maar ik klaag niet. Ik bén hier nog. Ik kan nog praten, denken, zelfs werken. Dat is niet vanzelfsprekend.”
In zijn eigen woorden klinkt de wijsheid van iemand die heeft geleerd om niet alles onder controle te willen houden. Hij accepteert het leven zoals het komt – met het mooie én het moeilijke.
“Ik zie het als een signaal. Elke keer dat iemand vertrekt, probeer ik nog bewuster te leven. Nog meer te genieten van het nu.”
De waarde van herinnering
Het gesprek met Ray is niet alleen een terugblik, maar ook een ode aan de herinnering. Aan de mensen die zijn pad hebben gekruist. Aan de gesprekken, de lachbuien, de gedeelde dromen. Hij spreekt niet met verdriet, maar met warmte over hen.
En dat maakt zijn verhaal zo universeel. Iedereen die ouder wordt, kent het gevoel: de wereld wordt stiller, bekender gezichten verdwijnen. Toch toont Ray dat het mogelijk is om in dat verlies ook levenslust te blijven vinden.
“Ik hou vast aan de mooie momenten,” zegt hij. “Dat helpt me om vooruit te blijven kijken. Je kan je verdriet niet negeren, maar je hoeft er ook niet in te blijven hangen.”
Een nuchtere levensvisie
Zijn nuchterheid is misschien wel zijn grootste kracht. Geen groots sentiment, geen dramatiek. Gewoon: aanvaarden wat komt, zonder jezelf te verliezen. “Ik weet dat ik op een uitzonderlijke leeftijd ben gekomen. En ja, dat betekent dat ik veel ben kwijtgeraakt. Maar ik zie het als een deel van het leven.”
Hij lacht zelfs als hij vertelt hoe zijn omgeving steeds vaker bezorgd is. “Mensen zeggen weleens: ‘Ray, ga je nu echt nog spelen in Familie?’ En dan zeg ik: ‘Waarom niet?’ Zolang ik kan en mag, doe ik het.”
Toekomst zonder haast
Voor Ray is er geen bucketlist meer. Geen grote plannen. Wat hij wil, is simpel: rustig verder leven, zolang het leven hem toestaat. “Ik hoef niet meer alles te beleven. De grote avonturen heb ik gehad. Wat telt, is rust, verbondenheid, en af en toe een goed gesprek.”
Of hij zijn 100e verjaardag groots zal vieren? Dat weet hij nog niet. “Misschien met een etentje, of gewoon een dag met mijn naasten. Ik hoef geen feest. Ik heb genoeg herinneringen om op te teren.”
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.