Actueel
Astrid Coppens deelt vreselijk nieuws over haar dochtertjes
Astrid Coppens, bekend van televisie en mode, deelt regelmatig openhartig over haar gezinsleven met haar man Bram Coppens en hun twee kinderen: Billie-Ray en Joey-Lee. De Vlaamse onderneemster en voormalige actrice laat zich niet alleen van haar glamoureuze kant zien, maar ook als een moeder die net als zovelen worstelt met slapeloze nachten, dwarse peuters en het jongleren van werk en gezin. In de podcast ‘Ongefilterd moederschap’ vertelt Astrid eerlijk over hoe het er bij haar thuis aan toe gaat. Geen perfect plaatje, maar een verhaal van liefde, chaos en alles daartussenin.
Een dynamisch gezin
Billie-Ray, het oudste kind van Astrid en Bram, wordt in juli zes jaar. “Ze is een erg braaf meisje,” vertelt Astrid trots. Billie-Ray lijkt al een klein dametje, met een zacht karakter en een grote dosis geduld. Ze kan zichzelf goed bezighouden en vindt het heerlijk om rustig te spelen of te tekenen. Maar dat betekent niet dat alles vanzelf gaat. “Ze is altijd vroeg wakker. Sinds het zomeruur is dat nu om zes uur ’s ochtends, terwijl het eerst al half zes was,” verzucht Astrid. Vroeg opstaan is voor Billie-Ray dus vaste prik – en dat is wennen voor de ouders.
De jongste telg, Joey-Lee, is nu 2,5 jaar oud en bevindt zich volgens Astrid volop in de ‘terrible two’-fase. “Ze is echt een ander kind dan Billie-Ray,” legt Astrid uit. Waar Billie-Ray eerder kalm en beredeneerd is, kan Joey-Lee behoorlijk koppig en temperamentvol zijn. “Ze wil alles zelf doen, roept ‘nee’ als ze haar zin niet krijgt en test continu haar grenzen,” vertelt Astrid. Hoewel Astrid en Bram dol zijn op hun kinderen, merken ze dat het opvoeden van een peuter die volop zijn eigen wil ontwikkelt behoorlijk pittig kan zijn.
Slechte slapers en gebroken nachten
Een van de grootste uitdagingen voor Astrid en Bram? Slaapgebrek. “Billie-Ray en Joey-Lee zijn beiden slechte slapers,” bekent Astrid eerlijk. Terwijl de oudste standaard vroeg wakker is, heeft de jongste nog steeds onrustige nachten. “Soms heeft ze een slechte droom, of haar pop ligt verkeerd en moet opnieuw goedgelegd worden,” zegt Astrid. “Of er liggen tien tutjes in haar bed en toch kan ze niet de juiste vinden.” Het zijn van die kleine dingen die voor een kind groot lijken en voor de ouders de nachtrust verstoren.
Astrid schetst een herkenbaar beeld voor veel ouders: elke nacht opnieuw uit bed moeten om een kind te troosten, een pop recht te leggen of een tutje aan te reiken. “We zijn soms echt kapot,” geeft ze toe. De gebroken nachten stapelen zich op en dat heeft gevolgen voor hun energie overdag. “Om half tien ’s avonds liggen Bram en ik al in bed,” vertelt Astrid. “Bram valt dan meestal direct in slaap, maar ik blijf nog wel even wakker. Het duurt bij mij altijd langer om in slaap te vallen.” Lachend voegt ze eraan toe: “We zijn gewoon dood. Echt doodmoe.”
Van twee naar vier: een groter verschil dan gedacht
Astrid merkt dat de overstap van één kind naar twee kinderen een veel grotere impact heeft dan ze had verwacht. “Met Billie-Ray konden we nog redelijk makkelijk de rust bewaren,” zegt ze. “Maar met Joey-Lee erbij is het een heel andere dynamiek geworden.” Twee kinderen betekent dubbel zoveel aandacht verdelen, dubbel zoveel plannen en dubbel zoveel zorgen. En dat terwijl Astrid en Bram allebei ook nog werken.
“Het is echt een zoektocht naar balans,” zegt Astrid daarover. Ze wil er voor haar kinderen zijn, maar ook voor zichzelf. Ze vertelt hoe belangrijk het voor haar is om ook haar eigen dromen na te jagen – of dat nu in haar werk of in haar persoonlijke groei is. “Ik probeer nog steeds ruimte te maken voor mezelf,” zegt ze. “Of dat nu een wandeling is, een podcast opnemen of gewoon een kwartiertje alleen zitten. Maar eerlijk? Dat lukt niet altijd.”
Reflectie en eerlijkheid
Wat Astrid bijzonder maakt, is haar openheid over die worsteling. In een wereld vol ‘perfecte’ Instagramplaatjes en stralende gezinnen op televisie, laat zij zien dat het ook anders kan. Dat het oké is om moe te zijn, om soms te twijfelen en om niet altijd alles onder controle te hebben. “Ik denk dat het belangrijk is om eerlijk te zijn,” zegt ze. “Zodat andere moeders zich niet zo alleen voelen als ze zelf ook even uitgeput zijn.”
Haar verhaal wordt dan ook breed gedragen door haar volgers. Op sociale media reageren mensen massaal met hartjes en bemoedigende woorden. “Ik herken dit zo erg!” schrijven veel jonge ouders. Of: “Dankjewel dat je dit deelt, het maakt het voor mij makkelijker om eerlijk te zijn over hoe zwaar het soms is.” Die herkenning en steun doen Astrid zichtbaar goed.
Een warm gezin, ondanks alles
Ondanks de uitdagingen is er natuurlijk ook heel veel liefde in huize Coppens. “Billie-Ray is echt een zorgzaam meisje,” vertelt Astrid. “Ze wil altijd helpen met Joey-Lee en kan zo lief met haar spelen.” En ook Bram is een grote steun. “Hij is een fantastische papa,” zegt Astrid trots. “Altijd geduldig en vol humor, ook als het midden in de nacht is.”
Astrid en Bram beseffen dat deze fase tijdelijk is. “Straks zijn de kinderen groter en zullen we dit misschien zelfs missen,” lacht Astrid. “Ik probeer daar soms aan te denken als ik weer om drie uur ’s nachts uit bed moet.” Voor nu ligt de focus op het hier en nu, op kleine momentjes van geluk en op het leren genieten van de chaos.
Leren loslaten
Wat Astrid zelf steeds beter leert, is om niet alles perfect te willen doen. “Ik leg de lat vaak veel te hoog voor mezelf,” bekent ze. “Ik wil een leuke moeder zijn, een goede partner, en ook nog mezelf niet verliezen.” Maar ze merkt dat het loslaten van die hoge verwachtingen juist ruimte schept. “Ik probeer nu vaker tegen mezelf te zeggen: het hoeft niet perfect. Het hoeft gewoon goed genoeg te zijn. En dat is oké.”
Dat betekent ook dat ze accepteert dat sommige dagen chaotisch en vermoeiend zijn. “Soms is het hier gewoon een puinhoop,” zegt ze lachend. “En soms is dat ook prima.” Ze lacht nog een keer: “Op die dagen is het belangrijkste dat de kinderen gelukkig zijn en dat wij als gezin samen kunnen lachen.”
Een ode aan alle ouders
Astrids verhaal is herkenbaar voor zoveel ouders: de liefde voor je kinderen, de uitdagingen van het ouderschap, de gebroken nachten en het zoeken naar balans. Maar bovenal laat ze zien dat het oké is om eerlijk te zijn over hoe zwaar het soms kan zijn – en hoe belangrijk het is om die momenten te delen.
Met haar openhartige verhalen biedt Astrid niet alleen een inkijkje in haar eigen leven, maar geeft ze ook een boodschap aan alle andere ouders: je bent niet alleen. En misschien is dat wel het mooiste wat ze kan meegeven.
Actueel
Hugo de Jonge geeft tijdens coronaverhoor eindelijk toe wat iedereen al dacht
Voormalig minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge heeft tijdens zijn verhoor voor de parlementaire enquêtecommissie over de coronacrisis teruggeblikt op verschillende keuzes die tijdens de pandemie zijn gemaakt. Daarbij kwam ook de veelbesproken campagne ‘Dansen met Janssen’ aan bod.
Volgens De Jonge was die campagne, bekeken met de kennis van nu, een verkeerde beslissing.
Verhoor over coronabeleid
Tijdens het openbare verhoor stond De Jonge uitgebreid stil bij het vaccinatiebeleid, het coronatoegangsbewijs en de besluitvorming tijdens de coronapandemie.
De voormalig minister speelde vanaf het voorjaar van 2020 een centrale rol in de bestrijding van het coronavirus. Nadat zijn voorganger Bruno Bruins wegens gezondheidsredenen aftrad, nam De Jonge diens portefeuille over.
Tijdens de verhoren onderzoekt de enquêtecommissie hoe belangrijke besluiten destijds tot stand zijn gekomen en welke lessen daaruit kunnen worden getrokken.
Kritische terugblik op ‘Dansen met Janssen’
Een van de onderwerpen die veel aandacht kreeg, was de campagne Dansen met Janssen.
Met die campagne wilde de overheid jongeren stimuleren zich te laten vaccineren met het Janssen-vaccin. Omdat voor dat vaccin aanvankelijk één prik voldoende was om een vaccinatiebewijs te verkrijgen, konden gevaccineerden sneller gebruikmaken van het coronatoegangsbewijs.
Terugkijkend is De Jonge kritisch op die campagne.
“Achteraf gezien hadden we dat nooit moeten doen”, verklaarde hij tijdens het verhoor.
Volgens hem heeft de campagne achteraf gezien een verkeerd beeld gewekt.
Snelle versoepelingen
De Jonge kreeg ook vragen over de forse stijging van het aantal besmettingen in de zomer van 2021, kort nadat diverse coronamaatregelen waren versoepeld.
Volgens de voormalig minister was die besmettingsgolf niet het gevolg van het Janssen-vaccin zelf, maar vooral van het tempo waarin de samenleving weer werd geopend.
Hij wees erop dat de versoepelingen achteraf bezien te snel zijn doorgevoerd.
Besluitvorming tijdens de crisis
Tijdens de parlementaire enquête kwam ook de manier waarop besluiten binnen het kabinet werden genomen ter sprake.
Eerder deze week werd onder meer gesproken over overleg binnen de ministerraad en communicatie tussen bewindspersonen tijdens de coronacrisis.
Ook werden vragen gesteld over informele overleggen op het Catshuis. Daarbij kwam aan bod dat van sommige bijeenkomsten geen officiële notulen beschikbaar zijn. De enquêtecommissie onderzoekt hoe de besluitvorming destijds is verlopen en welke documentatie daarvan is vastgelegd.
Veel reacties
De uitspraken van De Jonge over Dansen met Janssen leidden vrijdag tot veel reacties op sociale media.
Sommige gebruikers vinden het positief dat de voormalig minister erkent dat de campagne achteraf een verkeerde keuze was. Anderen stellen dat de erkenning te laat komt en plaatsen kritische kanttekeningen bij het gevoerde coronabeleid.
De parlementaire enquête naar de aanpak van de coronacrisis loopt de komende periode verder. In de openbare verhoren worden verschillende voormalige bewindspersonen, deskundigen en betrokken ambtenaren gehoord om een zo compleet mogelijk beeld te krijgen van de keuzes die tijdens de pandemie zijn gemaakt en de lessen die daaruit kunnen worden getrokken.