Actueel
12 foto’s van grappige briefjes die kinderen helemaal zelf hebben geschreven
De magische wereld van kinderbriefjes: 12 hartverwarmende voorbeelden van humor en creativiteit
Op de basisschool leren kinderen niet alleen rekenen en taal, maar ontdekken ze ook de kunst van het schrijven. Die vaardigheid gaat verder dan netjes letters aan elkaar rijgen; het biedt kinderen de mogelijkheid hun gedachten, gevoelens en wensen op papier te zetten. Voor veel ouders en leerkrachten is het ontroerend en vaak ook hilarisch om te zien hoe onbevangen en creatief kinderen zich kunnen uiten zodra ze een pen in handen krijgen.
De brieven, notities en tekeningen die uit die spontane momenten ontstaan, zijn soms aandoenlijk, soms verrassend wijs en vaak ronduit grappig. Ze laten zien dat kinderen de wereld op een eigen manier bekijken en daar hun unieke woorden voor vinden.
Schrijven als ontdekkingstocht
Voor kinderen is schrijven een nieuwe taal om hun binnenwereld mee te delen. Terwijl volwassenen vaak nadenken over toon, spelling en stijl, laten kinderen zich leiden door wat ze voelen op dat moment. Hun zinnen zijn kort, hun woordkeuze eenvoudig, maar hun boodschap is vaak glashelder.
Die ongeremde manier van schrijven levert niet alleen eerlijke teksten op, maar ook een inkijkje in hun gedachtewereld. Soms zijn die teksten ontroerend, zoals een briefje waarin een kind zijn ouders bedankt voor een fijne dag. Soms zijn ze juist komisch, omdat een kind bijvoorbeeld boos is en dat zonder omwegen opschrijft.
Humor en eerlijkheid in één zin
Kinderen staan bekend om hun onvoorspelbaarheid en hebben een haast onbegrensde fantasie. Juist daarom weten ze met een paar woorden of een simpele tekening een glimlach op ons gezicht te toveren. Ze schuwen daarbij geen gevoelige onderwerpen: een kind kan in een briefje heel stellig laten weten dat hij of zij geen spruitjes meer wil eten of dat een ruzie met een vriendje “voor altijd” is.
Hun humor is vaak onbedoeld, maar des te leuker. Juist omdat ze zich nog niet laten beperken door sociale conventies, brengen ze boodschappen met een eerlijkheid waar volwassenen soms jaloers op kunnen zijn.
Een bron van herinneringen
Veel ouders bewaren de briefjes die hun kinderen schrijven. Soms belanden ze in een plakboek of doos vol herinneringen, om jaren later weer terug te vinden. Het teruglezen van zo’n briefje kan een golf van nostalgie oproepen: het moment dat je kind voor het eerst een boodschap achterliet op de keukentafel of een verontschuldiging schreef na een ruzie.
Voor leerkrachten zijn deze briefjes ook een waardevolle schat. Ze laten zien hoe kinderen zich ontwikkelen in taal en emoties. Bovendien geven ze vaak inzicht in wat er speelt in hun hoofdjes: hun dromen, angsten, blijdschap en boosheid.
12 voorbeelden die je dag opvrolijken
In de loop der jaren zijn er talloze kinderbriefjes gedeeld op sociale media en in fotoboeken. De 12 voorbeelden hieronder laten zien hoe veelzijdig de boodschap van een kind kan zijn – en hoe grappig en vertederend tegelijkertijd.
1. “Mama, ik vind jou lief, maar vandaag niet”
Een kind dat boos was omdat het niet nog een ijsje mocht, schreef dit briefje en plakte het demonstratief op de koelkast. De eerlijkheid is hartverscheurend en hilarisch tegelijk.
2. “Papa, ik heb je fiets geleend. Als hij weg is, is dat niet mijn schuld”
Een creatief excuus om alvast elke mogelijke blaam van zich af te schuiven.
3. “Juf, ik kom morgen niet, want ik ben vandaag al moe”
Dit briefje, achtergelaten op het bureau van de lerares, laat zien dat kinderen ook al de kunst van uitstellen beheersen.
4. “Sorry dat ik je pop kapot heb gemaakt, maar hij keek gemeen”
Een opmerkelijke poging om een knuffelbeer de schuld te geven van een ongelukje.
5. “Liefste opa, ik hoop dat je je niet verveelt in de hemel. Ik stuur je een kus”
Een ontroerende boodschap vol kinderlijke tederheid die laat zien hoe kinderen omgaan met verlies.
6. “Mama, ik heb het koekje niet gepakt. Het koekje is gewoon verdwenen”
Een mysterieus briefje naast een leeg koekjestrommeltje dat door het hele gezin nog jaren werd aangehaald.
7. “Lieve Sint, ik wil graag een puppy. Of een draak. Als dat niet kan, dan chocola”
De logica en flexibiliteit in wensen maakt dit verzoek extra aandoenlijk.
8. “Ik ben boos en verhuis naar de schuur. Kom niet zoeken!”
Een kind dat even zijn onafhankelijkheid wilde tonen, maar uiteindelijk na vijf minuten terugkwam vanwege de kou.
9. “Papa, als jij stopt met snurken, krijg je van mij een tekening”
Een komisch dreigement van een kind dat de nachtrust terug wil winnen.
10. “Juf, ik ben ziek van rekenen. Mag ik morgen weer gezond zijn?”
Een creatieve manier om huiswerk te ontwijken die bij veel ouders een glimlach oproept.
11. “Broertje, ik leen je lego en ik geef het misschien ooit terug”
Een voorzichtige belofte die veel broers en zussen bekend zal voorkomen.
12. “Mama, als je dit leest, ben ik bij oma. Ik wilde nog niet naar bed”
Een ontsnappingspoging vastgelegd in een haastig gekrabbeld briefje dat later een familieanekdote werd.
Lessen over communicatie en empathie
Wat deze voorbeelden zo bijzonder maakt, is dat ze kinderen laten oefenen met communicatie. Ze leren hun gevoelens om te zetten in woorden, en ontdekken dat hun boodschap invloed kan hebben op hoe anderen zich voelen of reageren.
Door kinderen de ruimte te geven om briefjes te schrijven – of het nu gaat om een bedankje, een excuus of een grap – leren ze belangrijke sociale vaardigheden. Ze ontdekken hoe woorden troost kunnen bieden, grenzen aangeven of juist plezier brengen.
Humor als venster naar hun wereld
De grappige kant van deze briefjes geeft ons als volwassenen een inkijkje in hoe kinderen situaties ervaren. Een ogenschijnlijk simpele opmerking kan laten zien hoe zij de wereld interpreteren.
Zo laat het briefje van het kind dat “ziek van rekenen” was zien hoe sterk emoties invloed hebben op motivatie. Het koekjesmysterie onthult een beginnende slimheid in het verbergen van foutjes. En de briefjes over verhuisplannen of dreigementen met tekeningen tonen dat kinderen al jong begrijpen dat woorden kracht hebben.
Hoe ouders en leerkrachten kunnen stimuleren
Wil je als ouder of leerkracht kinderen stimuleren om te schrijven, dan zijn kleine aanmoedigingen vaak genoeg. Denk aan een speciaal schriftje of een brievenbusje in de klas. Laat kinderen briefjes schrijven voor verjaardagen, om sorry te zeggen of om een wens te delen.
Beloon de inspanning en toon belangstelling voor de inhoud, niet alleen voor de spelling. Zo ervaren kinderen dat schrijven niet alleen een schooltaak is, maar een manier om zichzelf te uiten.
Een glimlach als cadeautje
De humoristische en eerlijke briefjes van kinderen herinneren ons eraan hoe waardevol het is om die spontaniteit te koesteren. In een wereld waarin communicatie vaak digitaal en vluchtig is, brengen deze handgeschreven notities een warm en menselijk element terug.
Ze bieden niet alleen ouders en leerkrachten een bron van vermaak, maar zijn ook kostbare herinneringen voor later. Want wie bewaart zo’n briefje, bewaart een stukje kindertijd.
Conclusie: de magie van een pen en een vel papier
Of het nu gaat om een serieuze boodschap, een grap of een stille wens: kinderbriefjes laten ons zien hoe krachtig eenvoudige woorden kunnen zijn. Ze weerspiegelen de onbevangenheid, creativiteit en humor die kinderen zo bijzonder maken.
De 12 voorbeelden die we hebben gedeeld, zijn slechts een glimp van de oneindige fantasie die in jonge schrijvers schuilt. Voor iedereen die ze leest, brengen ze niet alleen een glimlach, maar ook een herinnering aan de tijd waarin communicatie nog puur, eerlijk en zonder filters was.
Kort overzicht:
-
Schrijven is voor kinderen meer dan een schoolvak; het is een manier om emoties te uiten.
-
Hun briefjes zijn vaak grappig, eerlijk en soms ontroerend.
-
Ouders en leerkrachten kunnen kinderen stimuleren om meer te schrijven door hen vrijheid te geven.
-
De humor in kinderbriefjes biedt volwassenen een waardevol venster naar de kinderlijke belevingswereld.
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.