Actueel
Sarah (37) mag haar ramen niet op zondag wassen van de buurman: “Zondag is een rustdag”
Ruzie met de buurman: mag je ramen wassen op zondag?
Elke zondagmiddag, rond een uur of één, pakt Sarah haar spons en emmer om de ramen te wassen. Voor haar is het een vast moment in de week, een gewoonte die niet alleen haar huis opfrist, maar ook zorgt voor een ontspannen gevoel. Ze geniet van de frisse lucht en het resultaat van haar harde werk. Haar buren lijken er nooit een probleem van te maken – behalve één persoon: meneer De Vries.
Een buurman met vaste principes
Meneer De Vries is een vriendelijke maar uitgesproken man van ergens in de zeventig. Hij woont al meer dan veertig jaar in de straat en voelt zich verantwoordelijk voor het naleven van wat hij ‘de buurtregels’ noemt. Een van zijn grootste principes? Op zondag wordt er niet gewerkt. En voor hem valt ramen wassen daar ook onder.
Hij gelooft sterk in het idee dat zondag een rustdag is, waarop mensen moeten ontspannen en zich niet bezig moeten houden met huishoudelijke klusjes. In zijn ogen hoort het wassen van ramen niet bij een ontspannen zondag, maar eerder bij de doordeweekse dagen waarop men werkt en zijn verantwoordelijkheden vervult. Dit principe heeft hij jarenlang nageleefd en hij verwacht eigenlijk dat anderen in de straat dat ook doen.
De eerste confrontatie
De eerste keer dat hij Sarah erop aansprak, dacht ze dat hij een grapje maakte. Terwijl ze op haar keukentrapje stond, emmer in de ene hand en spons in de andere, hoorde ze hem vanuit zijn voortuin roepen:
“Sarah, moet dat nou? Het is zondag, een dag van rust.”
Sarah glimlachte en antwoordde luchtig: “Oh, maar ik vind dit ontspannend!” en ging door met haar ramen. Meneer De Vries schudde zijn hoofd en liep weg, maar bleef haar nog even observeren met een afkeurende blik.
Voor Sarah voelde dit ongemakkelijk. Ze begreep dat sommige mensen de zondag als een heilige dag beschouwen, maar voor haar betekende het iets anders. Het was een vrije dag waarop ze eindelijk tijd had om haar huis op orde te brengen en de dingen te doen die door de week bleven liggen. Ze had het druk doordeweeks en vond het juist fijn om haar zondagen nuttig te besteden.
De spanning loopt op
Een week later, op zondag, stond meneer De Vries aan haar deur. Dit keer was zijn toon serieuzer. “Ik wil niet onbeleefd zijn, maar zondag is een rustdag. Het stoort me als ik mensen zie werken. Zou je je ramen niet op een andere dag kunnen doen?”
Sarah wist niet goed wat ze moest zeggen. Ze vond het eerlijk gezegd een beetje overdreven. We leven in een vrij land, toch? Ze respecteert zijn overtuiging, maar deelt hem niet. Voor haar is zondag gewoon een dag als alle andere. Maar ze wil ook geen ruzie met haar buurman. Hij is verder een aardige man, brengt haar weleens appels uit zijn tuin en houdt een oogje in het zeil als ze een paar dagen weg is.
De situatie zette haar aan het denken. Ze wilde geen burenruzie, maar ze wilde ook niet het gevoel hebben dat ze gecontroleerd werd. Waarom zou ze haar routine aanpassen aan de wensen van iemand anders? Was dat nodig om de vrede te bewaren, of moest ze vasthouden aan haar eigen manier van leven?
Wat zegt de wet over werken op zondag?
In Nederland is er geen wet die het werken op zondag verbiedt. Wel is er in sommige beroepen een zondagsrust vastgelegd, zoals in de detailhandel of andere sectoren waarin een collectieve rustdag geldt. Maar voor huishoudelijke klusjes als ramen wassen, gras maaien of auto’s wassen is er geen juridische regel die bepaalt dat dit niet mag.
Toch zijn er nog veel buurten waar tradities en sociale normen invloed hebben op wat als ‘gepast’ wordt gezien op zondag. In dorpen of streng religieuze gemeenschappen wordt er nog steeds waarde gehecht aan de zondagsrust, maar in stedelijke gebieden is dat steeds minder het geval. Iedereen mag zelf bepalen hoe hij of zij de zondag invult, zolang het geen overlast veroorzaakt.
Hoe gaan anderen hiermee om?
Sarah besloot haar dilemma eens voor te leggen aan vrienden en familie. Ze kreeg gemengde reacties.
Haar moeder vond dat ze gewoon moest doen waar ze zin in had. “Het is jouw huis, jouw ramen. Meneer De Vries mag best zijn mening hebben, maar dat betekent niet dat jij je eraan moet houden.”
Een vriendin die in een klein dorp woont, had een andere kijk op de zaak: “Bij ons zou dit echt niet kunnen. Je wilt geen slechte naam krijgen in de buurt. Soms is het beter om gewoon de lieve vrede te bewaren.”
Op een forum waar Sarah het probleem deelde, kreeg ze nog meer uiteenlopende reacties. Sommige mensen vonden het onzin dat ze zich überhaupt druk maakte en moedigden haar aan om gewoon door te gaan. Anderen vonden dat ze rekening moest houden met oudere generaties die nog hechten aan bepaalde normen en waarden.
De twijfel slaat toe
Moet ze toegeven aan zijn verzoek en haar ramen op een andere dag wassen om de vrede te bewaren? Of moet ze vasthouden aan haar eigen vrijheid en haar routine blijven volgen, ook al stoort het hem?
Ze merkt dat ze op zondagen steeds vaker uit het raam kijkt om te zien of meneer De Vries haar in de gaten houdt. Soms voelt ze zich zelfs schuldig, en dat irriteert haar misschien nog wel het meest.
Maar ergens vindt ze ook dat haar buurman zijn mening niet zou moeten opleggen aan anderen. Zolang ze geen lawaai maakt of overlast veroorzaakt, doet ze toch niets verkeerd? Iedereen heeft zijn eigen manier van leven, en het zou mooi zijn als mensen elkaar daarin kunnen respecteren.
Wat zou jij doen?
Sarah blijft met haar dilemma zitten. Ze wil geen ruzie, maar ze wil zich ook niet laten dwingen om haar gewoontes aan te passen.
Wat zou jij doen in haar situatie? Zou je uit beleefdheid toegeven en de ramen op een andere dag wassen? Of zou je gewoon doorgaan met je eigen gewoontes en hopen dat meneer De Vries zich er uiteindelijk overheen zet?
Laat het weten!
Actueel
Verschrikkelijk nieuws over Jan Joost van Gangelen: ‘Ik kan er niet meer tegen’
Jan Joost van Gangelen doorbreekt stilte na moeilijke periode: voorzichtig terug naar televisie
Het is inmiddels bijna tien maanden geleden dat sportliefhebbers hem voor het laatst regelmatig op televisie zagen. Jan Joost van Gangelen, jarenlang een vertrouwd gezicht bij sportzender ESPN, koos er medio 2025 voor om tijdelijk een stap terug te doen. De reden was duidelijk, maar tegelijk ook kwetsbaar: mentale problemen maakten het onmogelijk om op dezelfde manier door te gaan als voorheen.
Nu, maanden later, laat de presentator weer van zich horen. Via Instagram deelt hij een openhartige boodschap waarin hij terugblikt op een zware periode en voorzichtig vooruitkijkt naar een terugkeer op televisie. Voor veel kijkers is dat een hoopgevend signaal, want Van Gangelen werd in die maanden duidelijk gemist op de buis.
Een jaar van stilte en herstel
In zijn bericht op sociale media beschrijft Jan Joost het afgelopen jaar als een tijd waarin alles draaide om rust en herstel. Hij schrijft dat hij bewust afstand heeft genomen om zichzelf opnieuw te kunnen vinden.
“Het afgelopen jaar stond vooral in het teken van tot rust komen en herstellen,” laat hij weten. Volgens hem was die pauze geen luxe, maar een noodzaak. Wie jarenlang in een hoge versnelling leeft, merkt soms pas laat dat het lichaam en het hoofd grenzen aangeven. Dat lijkt ook voor Van Gangelen het moment te zijn geweest waarop hij noodgedwongen moest stoppen.
Hij omschrijft de periode als “taai, mooi, eenzaam en bijzonder.” Het zijn woorden die laten zien dat herstel niet alleen zwaar is, maar ook inzichten kan geven. Langzaam voelt hij dat het vertrouwen terugkeert en dat het juiste gevoel beetje bij beetje weer op zijn plek valt.
Voorzichtig terug naar ESPN
Hoewel hij nog niet volledig terug is, lijkt de eerste stap wel gezet. De presentator laat weten dat hij binnenkort voorzichtig weer aan het werk wil gaan bij ESPN. Niet meteen vol gas, maar stap voor stap en vooral op zijn eigen tempo.
Die aanpak past bij wat steeds meer experts adviseren: na mentale uitputting is een geleidelijke terugkeer vaak belangrijker dan snel weer volledig meedraaien. Voor Van Gangelen draait het nu om balans en om luisteren naar wat goed voelt.
Zijn woorden klinken rustig en bedachtzaam. Geen grote beloftes, geen haast — alleen een voorzichtige blik op de toekomst. Dat geeft veel kijkers het gevoel dat hij bewust kiest voor een duurzame terugkeer.
Steun vanuit collega’s
Dat Jan Joost gemist wordt, bleek eerder al uit reacties van collega’s. Presentatrice Hélène Hendriks vertelde onlangs in een uitzending van Vandaag Inside dat zij af en toe contact heeft met hem.
Volgens haar heeft Van Gangelen een moeilijke periode doorgemaakt. “Hij heeft echt diep gezeten,” zei ze openlijk. Tegelijk gaf ze aan dat hij stapjes vooruit zet en langzaam terugkomt.
Haar woorden maakten indruk, vooral omdat ze benadrukte hoe zwaar het kan zijn om uit zo’n situatie te komen. Mensen zien vaak alleen de glimlach en het professionele gezicht op televisie, maar achter de schermen kan het heel anders voelen.
Een onderwerp waar steeds meer over wordt gesproken
De situatie van Jan Joost past in een bredere maatschappelijke ontwikkeling. Steeds vaker spreken bekende Nederlanders openlijk over mentale druk, burn-outs en paniekaanvallen. Waar dat vroeger nog werd weggestopt, is het tegenwoordig vaker onderwerp van gesprek.
Ook tafelgast René van der Gijp vertelde tijdens hetzelfde gesprek dat hij zelf ervaring heeft met een burn-out en paniekaanvallen. Volgens hem is het moeilijk uit te leggen aan mensen die het nooit hebben meegemaakt. Het gevoel dat het terug kan komen, blijft vaak aanwezig, zelfs wanneer het beter gaat.
Psychiater Bram Bakker voegde daaraan toe dat herstel meer is dan alleen weer aan het werk gaan. Volgens hem vraagt het om reflectie en het afpellen van onderliggende oorzaken. Zijn bekende omschrijving — “een cadeautje verpakt in prikkeldraad” — vat samen hoe een moeilijke periode tegelijkertijd pijnlijk én leerzaam kan zijn.
Licht aan het einde van de tunnel
In een eerder interview gaf Jan Joost zelf al aan dat hij langzaam het licht weer begint te zien. Hij vertelde dat hij voorzichtig wil testen hoe het voelt om weer een uitzending te doen.
Die woorden maken duidelijk dat herstel geen rechte lijn is. Het is een proces van proberen, voelen en soms weer gas terugnemen. Juist die eerlijkheid lijkt veel mensen te raken. Het laat zien dat zelfs iemand die gewend is om dagelijks voor camera’s te staan, ook gewoon mens is.
Zijn beslissing om langzaam op te bouwen wordt door veel fans gewaardeerd. Op sociale media reageren volgers warm en steunend, met berichten waarin ze aangeven vooral blij te zijn dat hij zijn gezondheid voorop zet.
Terugblik op het moment van stoppen
Toen Jan Joost ruim tien maanden geleden zijn pauze aankondigde, sprak hij al opvallend open over zijn situatie. Hij zei toen het gevoel te hebben dat hij “figuurlijk over de kop was geslagen.”
Dat gevoel van voortdurend niet goed in je vel zitten had uiteindelijk invloed op zijn gezondheid. Het moment waarop iemand dat erkent, is vaak ook het moment waarop verandering mogelijk wordt — al betekent het wel dat er eerst afstand genomen moet worden.
Voor een televisiepersoonlijkheid is dat geen makkelijke keuze. Het vak draait immers om zichtbaar zijn, om aanwezig blijven. Juist daarom werd zijn openheid destijds door velen als moedig gezien.
De druk van televisie en media
Hoewel Van Gangelen zelf weinig details geeft over wat precies heeft geleid tot zijn mentale klachten, is het algemeen bekend dat werken in de media intensief kan zijn. Live-uitzendingen, deadlines en publieke kritiek vormen een constante stroom van prikkels.
Daar komt bij dat sociale media elk moment kunnen uitvergroten. Een kleine fout of ongelukkige uitspraak kan dagenlang rondgaan online. Dat vraagt veel van presentatoren die continu onder een vergrootglas liggen.
In 2024 kwam Van Gangelen bijvoorbeeld in opspraak na een uitspraak tijdens een uitzending, waarbij kijkers discussieerden over de toon waarop hij namen uitsprak. Hoewel dergelijke momenten soms snel voorbijgaan, kunnen ze toch impact hebben op iemand die al onder druk staat.
Waarom zijn verhaal zoveel mensen raakt
De reden dat zoveel mensen reageren op zijn update, heeft waarschijnlijk te maken met herkenning. Steeds meer mensen ervaren zelf stress, mentale vermoeidheid of het gevoel dat alles te veel wordt. Wanneer een bekende tv-persoonlijkheid daar eerlijk over praat, voelt dat voor velen als erkenning.
Van Gangelen presenteert zich niet als iemand die het allemaal al heeft opgelost. Integendeel: hij laat zien dat herstel stap voor stap gaat. Juist dat menselijke maakt zijn verhaal krachtig.
Een nieuwe balans
Wat zijn terugkeer precies zal betekenen, is nog onduidelijk. Misschien verschijnt hij binnenkort weer voorzichtig in studio’s, misschien blijft het voorlopig bij kleine projecten. Maar wat duidelijk is: de prioriteit ligt nu bij balans.
Dat betekent luisteren naar signalen, grenzen bewaken en ruimte houden voor herstel. Het is een andere houding dan het tempo dat veel televisiemakers gewend zijn, maar misschien juist wel de sleutel tot een duurzame comeback.
Hoopvolle blik vooruit
Voor kijkers die zijn humor, kennis en ontspannen stijl missen, voelt zijn recente bericht als goed nieuws. Niet omdat hij meteen volledig terug is, maar omdat hij zelf weer vertrouwen uitstraalt.
De komende maanden zullen uitwijzen hoe zijn terugkeer vorm krijgt. Maar één ding lijkt zeker: Jan Joost van Gangelen kiest bewust voor een pad waarin gezondheid en balans centraal staan.
En misschien is dat wel de belangrijkste boodschap van allemaal. Achter elke presentator, elke bekende stem en elk tv-gezicht zit uiteindelijk gewoon een mens — iemand die soms een stap terug moet doen om later weer vooruit te kunnen kijken.