Actueel
Prinses Amalia blijkt helemaal geen kroonprinses te zijn: ´Hoe is dit mogelijk?´
Prinses Amalia wordt vaak onterecht aangeduid als kroonprinses, maar in Nederland wordt de troonopvolger anders genoemd. De juiste titel voor de toekomstige monarch in Nederland is Prins of Prinses van Oranje. Deze titel wordt al eeuwenlang gebruikt en heeft een rijke geschiedenis.
De Eerste Prins van Oranje
De oorsprong van de titel Prins van Oranje gaat terug tot Willem van Nassau, beter bekend als Willem van Oranje. Wanneer Nederland een monarchie werd, kreeg de oudste zoon van de koning deze titel, een traditie die werd voortgezet in de Nederlandse koninklijke familie.
Amalia: De Eerste Vrouwelijke Prinses van Oranje
Prinses Amalia is de eerste vrouw die officieel de titel Prinses van Oranje draagt. Dit werd mogelijk door een aanpassing in de Grondwet in 1983.
Tot dat moment kon alleen een mannelijke erfgenaam automatisch de troon opvolgen. Vrouwen kwamen pas in aanmerking als er geen mannelijke erfgenaam was, zoals bijvoorbeeld in 1890 toen Wilhelmina haar vader, Koning Willem III, opvolgde.
Vrouwen in de Troonopvolging
Hoewel Wilhelmina, Juliana en Beatrix allemaal troonopvolger waren, droegen zij de titel Prinses van Oranje niet. De Grondwetswijziging van 1983 zorgde ervoor dat het oudste kind van de koning of koningin, ongeacht het geslacht, automatisch de troon zou opvolgen. Sindsdien is Prinses van Oranje de officiële titel voor de troonopvolger, zelfs wanneer dit een vrouw is, zoals in het geval van Amalia.
Een Unieke Titel voor Nederland
De titel Prins(es) van Oranje is uniek voor Nederland. In veel andere Europese monarchieën worden andere titels gebruikt voor de troonopvolger. In Scandinavië, bijvoorbeeld, spreekt men van kroonprins of kroonprinses. Nederland volgt echter de oude traditie van de familietitels, wat de titel Prins(es) van Oranje zo bijzonder maakt.
Blauw Bloed, het royaltieprogramma van omroep EO, legde dit alles uit en gaf inzicht in de Nederlandse tradities rondom de troonopvolging.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.