Actueel
Geen idee wat dit is, maar ik vond het in mijn vaders ladekast.
In de verfijnde wereld van edelmetaalbewerking is het bereiken van een spiegelglans niet slechts een doel; het is een bewijs van vakmanschap en precisie.
Agaat burnishers spelen hierin een cruciale rol. Deze
gereedschappen onderscheiden zich door hun elegante houten handvat,
meestal acht inch lang en gemarkeerd met “16”, en een metalen deel
dat eindigt in een gebogen, glazen punt.
Ze zijn niet alleen mooi om te zien, maar bieden ook ongeëvenaarde functionaliteit bij het polijsten van goud en andere edele metalen tot een perfecte afwerking.
De keuze voor agaat als hoofdmateriaal voor deze burnishers is bewust gemaakt. Agaat, een vorm van kwarts, staat bekend om zijn hardheid die dicht bij de schaal van Mohs ligt, en zijn microkristallijne structuur die ideaal is voor het fijn polijsten van oppervlakken.
Deze eigenschappen maken agaat bijzonder geschikt om metaaloppervlakken glad te maken tot een vlekkeloze glans, zonder toevoeging van externe chemicaliën of stoffen, wat essentieel is voor het behouden van de zuiverheid en kwaliteit van het metaal.
Innovatief Ontwerp
Elke agaat burnisher wordt met precisie gemaakt om maximale effectiviteit en gebruiksgemak te garanderen. Het handvat is meestal van bamboe, dat bekend staat om zijn stevigheid en lichtgewicht eigenschappen, waardoor de gebruiker comfortabel kan werken zonder snel moe te worden. Deze ergonomische kenmerken maken het gereedschap zeer populair onder professionele vergulders en restaurateurs wereldwijd, die de voorkeur geven aan dit gereedschap vanwege zijn consistentie in resultaten.
Uitzonderlijke Duurzaamheid
De levensduur van een agaat burnisher is indrukwekkend, met veel exemplaren die tientallen jaren meegaan. Echter, hun levensduur kan sterk worden beïnvloed door hoe ze worden gebruikt en onderhouden.
Hoewel deze tools bekend staan om hun robuustheid, moeten ze voorzichtig worden behandeld, omdat ze gevoelig zijn voor schilferen en breken bij onzorgvuldig gebruik. Zorgvuldige hantering en opslag zijn noodzakelijk om de integriteit van de burnisher te bewaren.
Gedetailleerde Onderhoudsinstructies
Om agaat burnishers in optimale conditie te houden, is regelmatig onderhoud essentieel. Dit kan door ze te polijsten met de vleeszijde van een stuk leer dat rijkelijk is bedekt met wijting, een fijngemalen, wit krijtachtig materiaal.
Voor de behandeling van bijzonder ruwe oppervlakken kan een zinken plaat worden gebruikt die bedekt is met een mengsel van fijngemalen bloem of amaril gemengd met machineolie, wat helpt de gladheid en functionaliteit van de burnisher te herstellen.
Metaalkunst
Agaat burnishers blijven een onmisbaar gereedschap voor iedereen die zich bezighoudt met de bewerking van fijnmetalen.
Hun effectiviteit in het bereiken van een perfecte glans, gecombineerd met hun duurzaamheid en de zorg die ze vereisen, maakt ze een ongeëvenaarde keuze voor zowel professionals als liefhebbers van metaalkunst.
De unieke eigenschappen van agaat en de zorgvuldige constructie van de burnishers zorgen ervoor dat ze, met de juiste zorg, generaties lang meegaan.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.